Natuurkieker Natuur en Welzijn

Dag 155 van mijn 365 dagenproject van Natuurkieker Natuur en Welzijn. Vandaag de  roos  die ik bij dag 148 ook al liet zien, maar nu een macrofoto van de bloem in volle bloei. Ik vind het een mooi beeld hoe de witte blaadjes en de meeldraden met elkaar zijn verweven. Ik heb er uiteraard mijn neus nog weer eens ingestoken en kan melden dat hij nog steeds heel lekker ruikt.

Dag 154 van mijn 365 dagenproject van Natuurkieker Natuur en Welzijn. Vandaag een paar uurtjes de natuur in geweest. Eigenlijk was het wel heel aangenaam weer, niet te veel wind, geen felle zonneschijn, prima weertje om met de macrolens op stap te gaan. Er was van alles te zien, spinnetjes, kevertjes, heel veel libellen en ik zag voor het eerst dit jaar weer  groot dikkopjes . Het zijn kleine vlindertjes, maar ze vallen wel op en als ze nog maar net uit de pop gekropen zijn, zijn ze zo mooi vol van kleur en nog helemaal gaaf. Helemaal blij was ik met het  paartje groot dikkopje  dat ik tegenkwam, ze zaten ook nog op een mooi plekje, dus daar moest ik wel even een opname van maken.

Dag 153 van mijn 365 dagenproject van Natuurkieker Natuur en Welzijn. Gisteren heb ik een weidebeekjuffer mannetje laten zien, een prachtig beestje met zijn metaalblauwe lijf en donkere vleugelvlekken. Maar het  vrouwtje weidebeekjuffer  mag er ook zijn. Een stuk minder opvallend met een metalic groene kleur en zonder donkere vleugelvlekken. Vooral als ze tussen de groene vegetatie zitten, ontdek je ze alleen als je heel goed oplet. Deze dame had wel een opvallende plek gekozen en zat prachtig met haar vleugels te wapperen op een bloem van de valeriaan.  

Dag 152 van mijn 365 dagenproject van Natuurkieker Natuur en Welzijn. Wat een broeierige dag, vandaag geen dag voor een stevige wandeling. In plaats daarvan ben ik vroeg in de ochtend maar eens aan het water gaan zitten en heb me vermaakt met  weidebeekjuffers . Wat mij betreft een van de mooiste en sierlijkste libellen. Heerlijk om gewoon rustig te kijken naar hun gedrag. Ze zijn zeer bedrijvig, dus er is zo voortdurend wel wat te beleven. Uiteraard had ik mijn camera ook bij me en heb me ook fotografisch goed vermaakt. De dag begon mistig en ook daarna bleef het licht lang redelijk zacht, dus prima omstandigheden om te fotograferen. Ik heb nog niet alle foto's uitgezocht, maar deze foto van een mannetje  weidebeekjuffer  op een  gele plomp  met de mooie weerspiegeling erbij, vind ik in ieder geval wel een van de mooiste foto's die ik vandaag heb gemaakt. Zeker even op de foto klikken voor het mooiste beeld.

Dag 151 van mijn 365 dagenproject van Natuurkieker Natuur en Welzijn. Sinds een weekje komen er in mijn tuin  pluimvoetbijen (Dasypoda hirtipes) , dat vind ik leuk want ik kan me niet herinneren dat ik ze ooit eerder in mijn tuin heb gezien. Het zijn voornamelijk mannetjes die nectar komen halen en daarvoor strijken ze steevast neer op mijn Doronicums. Deze gele bloemen hebben een grote aantrekkingskracht op de pluimvoetbijen. Omdat ik het mooi vind dat ze in mijn tuin komen, kijk ik regelmatig e ven of ze er weer zijn. Vanmiddag werd het rond vijf uur donker doordat er regen op komst was. Tot mijn verrassing zag ik een aantal pluimvoetbijen gaan rusten op de bloemen. Zo hebben ze ook het regenbuitje doorstaan, helemaal doorweekt, maar blijkbaar deert ze dat niet, want ze bleven gewoon liggen. De vrouwtjes rusten overigens meestal in hun nestgang. Mooi dat de heren het zo naar de zin hebben op de Doronicums dat ze er nu ook hun slaapplaats van hebben gemaakt. Mijn inspanninge...

Dag 150 van mijn 365 dagenproject van Natuurkieker Natuur en Welzijn. Ik heb vandaag een poosje rustig in de tuin gezeten om te kijken wat er allemaal op de bloemen af zou komen. Naast bijen, hommels en zweefvliegen kwam ik ook deze  # vlieg  tegen met de Nederlandse naam  # roestbruine_kromlijf  (Sicus ferrugineus) , een duidelijke naam vind ik, meteen duidelijk. Het is een vlieg die parasiteert op hommels. De roestbuine kromlijf grijpt hommels in de vlucht en eenmaal in diens gr eep wordt er met een legboor een eitje afgezet in de buik van de hommel. De larve die uit het eitje komt overwinterd en verpopt in de hommel. Een bizar verhaal vind ik, zoals er trouwens vele zijn in de insectenwereld. Wat mij vandaag opviel was dat dit een zeer onverstoorbaar type was, deze vlieg is niet zo heel groot, en liet zich niet van bloemen jagen door bijen die flink forser waren en de vlieg telkens een behoorlijke por gaven. Interessant om dat allemaal zo eens te aanschouwen...

Dag 149  van mijn 365 dagenproject van Natuurkieker Natuur en Welzijn. Ik weet niet hoe jullie erover denken, maar ik ben niet dol op deze warme dagen. Natuurlijk, het is fijn dat de zon schijnt, maar een strakblauwe lucht en hoge temperaturen zijn niet mijn ding. Maar als er als gevolg van die hoge temperaturen  buienwolken  aan de lucht komen, dan stijgt mijn humeur even snel mee als het ontstaan van die wolken. Toen er vanmiddag dan ook flinke witte reuzen aan het zwerk kwam en, ben ik nog even ergens naar toe gereden waar ik een mooi vrij uitzicht op die wolken had. Ik had net een aantal foto's gemaakt toen er zo uit het niets even een flinke plens water viel. En ik kon mijn ogen bijna niet geloven toen ik weer thuis was dat het daar nog steeds gortdroog was. Dat onvoorspelbare weer vind ik leuk en zulke mooie wolken zijn toch ook indrukwekkend en nooit zie je exact een zelfde wolk.