Natuurkieker Natuur en Welzijn

In deze blog maar eens even weer wat bloemetjes in de schijnwerpers. Het is nu echt een tijd van overvloed in de natuur, ik weet soms niet waar ik het eerst aandacht aan zal schenken. Ik had nog een leuke serie van de vingerhelmbloem (Corydalis solida) liggen en ik heb me nog eens uitgeleefd met de bosanemoon (Anemone nemorosa). De vingerhelmbloem vind ik een van de allermooiste voorjaarsbloeiers. Het zijn heel verfijnde plantjes met prachtig gevormde bloempjes in heerlijke pastelkleuren. Overigens nog best een klus om de afzonderlijke bloemetjes mooi uit te lichten, vaak is het een hele wirwar van bloemetjes die alle kanten op staan. Dit jaar had ik mezelf de opdracht gegeven om te proberen de zachte kleuren en de bijzondere vormen zo mooi mogelijk uit te laten komen. Dus opnamen waarbij het tere en delicate van dit bloemetje optimaal tot zijn recht zouden komen. De foto's hier boven voldoen wat mij betreft aan de eisen die ik mezelf stelde. Schitterende natu...

Net als voorgaande jaren heb ik me voorgenomen om ook dit jaar een kokmeeuwenkolonie te gaan volgen. Het boeit me telkens weer om bij die vogels te staan kijken, er gebeurt echt constant iets binnen die leefgemeenschap. Ik weet niet wat de beheerders precies gedaan hebben in dat natuurgebiedje maar het water staat er momenteel enorm hoog. De plek waar vorig jaar door enorme regenval zoveel water viel dat nestjes bijna wegdreven , staat nu helemaal onder water. Het gevolg is dat er nu plaatsgebrek is en dat er flink wordt gekibbeld om een goede broedplek te bemachtigen. Diverse paartjes was het inmiddels gelukt om een plaatsje te veroveren en al schreeuwend en krijsend werd die plek verdedigd en onderwijl werd er nestmateriaal aangevoerd. Prachtig om al die actie zo te volgen en ieder jaar leer ik weer wat bij over al dat gedrag en probeer ik tevens nog weer mooiere foto's te maken. Ik kon nog wel eens geluk hebben met dat hoge water want de plek die over is om te b...

Onlangs heb ik me een tijdje vermaakt met wat blauwe druifjes (Muscari botryoides). Ik vind het eigenlijk wat stijve bloemetjes maar toch wil ik ze graag in mijn tuin want ze zijn van nut voor insecten. De uitdaging voor mezelf was om van deze bloemensoort toch aansprekende foto's te maken. Waar moet je beginnen als je zo'n groepje blauwe druifjes hebt, al die verschillende bloeistengeltjes staan daar zo massaal bij elkaar en ook iedere bloeistengel op zich is al zo'n compact geheel. Het is even zoeken en kijken hoe ik die bloemetjes zo goed mogelijk tot zijn recht kan laten komen. De naam blauwe druif vind ik toch wel heel goed gekozen voor deze bloemetjes, als je ze zo mooi close ziet dan zijn het echt net mini druiventrosjes. Ook de witte randjes die blauwe druifjes hebben kun je met de macrolens fraai in beeld brengen en als ik zo met deze bloemetjes bezig ben begin ik ze eigenlijk steeds mooier te vinden. Ook de achtergrond speelt natuurlijk...

Het is voor veel vogels weer de tijd van nesten bouwen en een partner zoeken. Ik heb een even een ooievaarsnest opgezocht waar ik vorig jaar menig uurtje heb doorgebracht. Uiteindelijk bleek het paartje dat het nest bezette geen jongen voort te brengen, maar wie weet gaat het dit jaar beter. Toen ik 3 april bij het nest aan kwam stond er één ooievaar op het nest, dat was stemde mij vrolijk, want wie weet was er ook wel een partner in de buurt. Maar voorlopig moest ik het doen met deze ene ooievaar, die overigens prima meewerkte als fotomodel, dus wat dat betreft had ik niks te klagen. Ooievaars kunnen soms jarenlang gebruik maken van hetzelfde nest, hoewel ze niet echt monogaam zijn. Alleen tijdens het broedseizoen zijn ze echt samen, maar soms vormen ze toch jaren achtereen een paar. Ik neem aan dat ik hier ook naar het mannetje stond te kijken, die flink in de weer was om van het nest een mooi gespreid bedje te maken met lekker zacht hooi. Maar vooralsnog was er geen ...

Het heeft even geduurd, maar op 5 april heb ik mijn eerste adders van 2015 weer gezien, ik heb het even opgezocht, een maand later dan de twee jaar ervoor namelijk in 2013 op 5 maart en in 2014 op 6 maart. Ik ben er blij mee en heb drie adders uitgebreid kunnen bewonderen, zolang de zon niet achter de wolken verdween. 's Nachts had het nog flink gevroren en als de zon achter de wolken schuil ging was het echt niet warm en kropen de adders weer in de vegetatie en was het wachten geblazen tot de zon er weer was en de adders weer tevoorschijn kwamen. Ik was al een paar keer wezen kijken in mijn vaste addergebiedje, maar tot nu toe had ik nog geen adder aangetroffen. Nu is het trouwens ook best lastig om ze op te sporen, ze zijn niet echt groot, hebben een goede schutkleur en soms liggen ze ook nog (deels) verscholen tussen de vegetatie. Het is dus sowieso een kwestie van enorm goed speuren en daarnaast hetzelfde paadje een paar keer op en neer lopen. Deze adder was ik eerst o...