Natuurkieker Natuur en Welzijn

Dag 13 van mijn 365 dagenproject van Natuurkieker Natuur en Welzijn. Deze jonge Goldendoodle is vermoedelijk wel onze meest populaire buurtbewoner. Ik sluit niet uit dat hij gedurende dit project nog wel weer eens voorbij zal komen.

Dag 12 van mijn 365 dagenproject. Vandaag aandacht voor een heel mooie oude boom in het Mantingerzand. Ik heb gewandeld in het Mantingerzand, een mooi natuurgebied in Drenthe. Daar staat onder andere deze imposante oude grove den, die zo rond 1850 geplant schijnt te zijn, een eerbiedwaardige oude boom. Ik denk dat het wellicht wel de meest gefotografeerde boom van Drenthe is. Heel veel mensen zijn er als kind (of volwassene) vast ook wel eens in geklommen.

Dag 11 van mijn 365 dagenproject, wat was het een prachtige stralende dag. Het was eigenlijk niet de bedoeling, maar het weer was zo uitnodigend, dat ik toch even een paar uurtjes eropuit ben geweest. In het Dwingelderveld was het bijna windstil en zoals op de foto te zien is, was het water als een spiegel.

Dag 10 van mijn 365 dagenproject. Vandaag kwam de schoorsteenveger mijn schoorsteen vegen. Met zijn opvallende wagen was hij wel even een bezienswaardigheid in onze straat. De schoorsteenveger kreeg veel belangstelling. Zo stonden de kindertjes van de opvang aan de overzijde van de straat met hun neusjes tegen het raam en dachten vast dat zwarte Piet weer terug in het land was. Tja en ik vond hem een mooi onderwerp voor mijn 365 dagenproject.

Dag 9 van mijn 365 dagenproject. Na het ijshaar van de vorige dag nu een andere vorm van winterse verschijnselen. Het bevroren waterplasjes zijn vaak fotogeniek, het is de moeite waard om eens wat meer te letten op de prachtige patronen die dat het laagje ijs vaak heeft. Bij het waterplasje waar ik deze opname maakte verrasten de mooie kleuren. Ik vind dit toch wel echte natuurkunst en fijn dat er af en toe deze winter toch een beetje vorst is dat zorgt voor die mooie natuurverschijnselen.

Dag 8 van mijn project staat in het teken van een schitterend winters natuurfenemeen: ijshaar. Als de omstandigheden er gunstig voor zijn ga ik er  absoluut naar op zoek als het even kan en vandaag had ik dus dat geluk. IJshaar is een niet alledaags verschijnsel dat je kunt aantreffen in oude beukenbossen als het vriest en door schimmels het water in de tak naar buiten wordt geperst en bevriest tot lange "haren". Het is prachtig om te zien en iets wat blijft fascineren als je het tegenkomt. Wie er nog meer van wil weten en zien, ik heb er nog een blog over gemaakt.

De foto's uit deze blog zijn van half december 2017, om precies te zijn 17 december 2017. Een dag waarop eindelijk de zon weer eens uitbundig scheen en er blauwe lucht te zien was. Dit mooie weer was voor een groep blauwe en zilverreigers ook een feestje, massaal waren ze aan het foerageren tussen een groep koeien in een natuurgebied. Het was een prachtig gezicht zoveel reigers te zien foerageren. Ze liepen op een terrein met behoorlijk hoog gras en andere vegetatie, daardoor verdwenen er soms reigers uit het zicht en op andere plekken zag ik dan opeens weer lange halzen opduiken. Ik heb ze niet geteld, maar volgens mij liepen er wel tegen de twintig blauwe en zilverreigers rond te stappen. Naast de reigers in deze blog bestaat er ook een kleine reigersoort die koereiger heet. Uit die naam blijkt al dat reigers graag het gezelschap zoeken van koeien (en trouwens ook van schapen). De reden is niet dat ze koeien zo aardig vinden, maar ze profiteren ervan dat ...