zondag 19 februari 2017

Een sprookjeswereld met ruige rijp

Ja, nog eenmaal een blog over de ruige rijp. Na de blogs over mist en ruige rijp en de blog met de ijsvogels tussen de rijp wil ik toch absoluut ook nog wat foto's delen van 18 januari 2017.
Na alle mist en vorst van de dagen ervoor, was de rijp nog meer aangegroeid en vervolgens kwam ook de zon er nog bij. Het resultaat van al die omstandigheden was dat er een ware sprookjeswereld ontstond, overweldigend mooi...




Ik stond eerst maar eens een tijdje ademloos rond te kijken en me te bedenken dat het bijna te mooi was om vast te kunnen leggen. Volgens mij was iedereen, die de kans had, eropuit getrokken. Dat betekende dat er nogal wat mensen in het landschap rondliepen. De man met de zwarte jas, zei dat hij mijn foto zou bederven. Eigenlijk had hij wel een beetje gelijk, het geeft gewoon een wat surrealistisch beeld, hij hoort niet thuis in deze sprookjeswereld.





Het was zo waanzinnig mooi, dit was echt zo'n dag die je slechts zelden meemaakt. Het is nu inmiddels al weer een maand geleden, we hebben al even aan de lente mogen "ruiken", maar de mooie beelden van deze dag staan nog scherp op mijn netvlies. Merkwaardig trouwens hoe lastig ik het desalniettemin vond om dit feeërieke landschap vast te leggen. Als alles schitterend is, weet je bijna niet hoe je er toch iets uit kunt lichten, zodat je een mooi beeld krijgt en met zoveel wit is er natuurlijk ook niet overal contrast te vinden, dus een leerzame uitdaging.





Bij bovenstaande foto's was het ook zoeken naar de juiste compositie, horizontaal, of is verticaal mooier. Drie bomen en een bankje, beeldvullend, of juist iets meer ruimte geven. Wat een feestje als je met dat soort vragen kan stoeien in zo'n unieke winterse omgeving, de meeste foto's zijn trouwens gemaakt in het Dwingelderveld.






Tot besluit nog wat opnamen waar het accent echt op de ruige rijp ligt. Ik heb geprobeerd hierbij te laten zien hoeveel rijp er overal aan zat. Die hoeveel is toch echt behoorlijk uniek en het zal nog wel even duren voor we weer eens op deze wijze ruige rijp zullen zien. Ik heb er enorm van genoten, maar ik moet zeggen dat het voorproefje onlangs op de lente me ook weer goed beviel.

zondag 12 februari 2017

IJsvogels te midden van ruige rijp

In mijn vorige blog heb ik uitgebreid aandacht besteed aan ruige rijp met vooral aandacht voor landschappen en een paar macro-opnamen. Toen ik met de landschappen eigenlijk wel klaar was besloot ik mijn geluk nog even te beproeven op een plek waar vaak ijsvogels te zien zijn. Zo'n prachtig winters landschap en daarbij ook nog ijsvogels, dat zou toch wel helemaal super zijn.


In het prachtige vogelboek Nederlandsche Vogelen 1770- 1829 van Nozeman en Sepp staat de volgende verklaring voor de naam IJsvogel: " De naam Ysvogel is daar van afkomstig dat men hem op de binnen-Wateren meest aantreft bij vriezend weer".
Je krijgt zo een beetje de indruk dat ijsvogels dol zijn op ijs, het tegendeel is echter het geval. IJsvogels krijgen het heel moeilijk als er ijs op de wateren ligt. Ze halen uitsluitend voedsel uit het water en als daar een laag ijs op ligt wordt hun voedsel dus onbereikbaar.
De naamverklaring en de observaties van Nozeman waren aan de andere kant ook weer niet zo vreemd, want juist in zo'n witte wereld valt een ijsvogel, zoals je op de foto's in deze blog ook kunt zien, extra op. Daarnaast zag hij de ijsvogels dan waarschijnlijk ook nog eens zitten bij de laatst open gebleven wateren.



Het is inmiddels natuurlijk wel duidelijk dat mijn missie om ijsvogels te zien te midden van de rijp lukte. Hoe lastig het soms is om een ijsvogel ondanks zijn kleurrijke verenkleed te ontwaren tussen de groene begroeiing aan de oevers, zo eenvoudig is dat als de wereld wit is. Ook als hij wat verder van je vandaan is knallen de kleuren je tegemoet, zelfs op deze dag toen het ook nog behoorlijk mistig was.
Telkens wanneer ik foto's maak van vogels/dieren waarbij ik wat meer ook de omgeving meeneem, bedenk ik weer dat ik dat vaker bewust moet doen. Gek dat toch vaak de neiging overheerst om zo'n dier van zo dicht mogelijk bij te fotograferen.





Lange tijd heb ik gedacht dat ijsvogels uitsluitend visjes aten. Maar hoewel vis wel het hoofdvoedsel is van de ijsvogel, eten ze verder ook andere beestjes die zich in het water bevinden, zoals weekdieren, amfibieën en zoals hier op de foto's te zien is, larven van vliegen en andere insecten.
Ik vertelde al dat ijsvogels het heel moeilijk kunnen krijgen in de winter als al het water is dichtgevroren. Hier was dat nu gelukkig niet het geval en mooi om te kunnen melden dat er mensen zijn die het goed in de gaten houden en als dat nodig is een wak in het ijs maken zodat de ijsvogels bij voedsel kunnen blijven komen!




Hoewel foto's van vogels in hun omgeving prachtig zijn, benut ik uiteraard toch ook graag de kansen om een ijsvogel van heel dichtbij te kunnen fotograferen.
Hoewel de mist de lichtomstandigheden niet echt makkelijk maakte  ben ik toch wel heel content met deze opnamen.




Tot besluit nog een paar opnamen die wel heel fraai laten zien in welke entourage ik deze mooie kleurrijke vogels kon fotograferen. Ik droomde hierbij nog wel even over een beetje zon en iets helderder weer , maar ja dat bleef voor die dag dromen. Een dag later, op 18 januari 2017 zou die wens alsnog grotendeels in vervulling gaan, weliswaar dan geen ijsvogel, maar wel volop zon en nog veel meer ruige rijp, dat is wat ik in een volgend blog zal laten zien.


zondag 5 februari 2017

Mist en vorst geeft ruige rijp

Rijp is een mooi winters verschijnsel dat alles een fijn wit suikerrandje geeft. Als er naast vorst ook nog eens flink wat mist is, krijg je ruige rijp, zeg maar de extra large uitvoering van rijp.
Ruige rijp is een redelijk schaars voorkomend fenomeen en geen verschijnsel dat je iedere winter zomaar te zien zult krijgen.
Half januari konden we even een paar dagen van dit mooie fenmeen genieten. Hierbij een eerste blog van 17 januari 2017 toen het vroor en bijzonder mistig was.




Er had zich al heel wat ruige rijp gevormd en dat geeft landschappen, zeker in combinatie met de behoorlijk dichte mist, toch meteen een bijzonder sfeertje. Best een uitdaging vond ik om in dergelijke omstandigheden te fotograferen, maar natuurlijk wel heel leuk om daar wat mee te stoeien.



De rijp en de mist zorgde ervoor dat er maar weinig contrast en kleur was en dan is het dus uitproberen hoe je met die omstandigheden toch leuke opnamen kunt maken. Hierboven twee keer dezelfde bomenrij, met en zonder natuurlijk kader van bomen op de voorgrond. Ik ben benieuwd welke jullie voorkeur heeft.





Nog een serie foto's, allemaal met een verschillend contrast. Vier totaal verschillende foto's die allemaal diezelfde dag gemaakt zijn. Af en toe leek de zon er even bij te willen komen, helaas gebeurde dat niet. Maar met mist is het toch ook boeiend om te fotograferen en helemaal met de steeds dikker wordende laag ruige rijp.



Ik heb ook wat macrofoto's gemaakt van de ruige rijp,dat vond ik eigenlijk de uitieme uitdaging, de meeste foto's zijn in de prullemand verdwenen, tjonge wat lastig om dat goed te belichten en de juiste scherptediepte te kiezen. Het is met eigen ogen bekeken zo mooi, maar verdraaid moeilijk om dat in een foto te pakken. Bovenstaande opnamen komen in de richting en laten toch wel zien hoe prachtig het was.


Toen ik me voldoende uitgeleefd had op landschappen besloot ik nog even te gaan kijken bij de ijsvogels, ik zag het al helemaal voor me, zo'n prachtige kleurrijke vogel in zo'n sprookjesachtig mooie winterse entourage. En ja hoor ze waren er, meteen is ook te zien dat de vogel dan dus ook zijn schutkleur kwijt is want zelfs in deze mistige omstandigheden zie je hem al van verre zitten.
In een volgend blog meer ijsvogels in winterse omstandigheden.

Ik hoop vanaf nu toch weer met enige regelmaat een blogje te plaatsen. Het begin is er en er zijn nog volop foto's en natuurverhalen die ik graag met jullie wil delen.

zondag 4 september 2016

Een blog vol sprinkhanen

Sprinkhanen horen echt bij warme zomerdagen, hoe warmer en zonniger het is des te actiever worden deze insecten. Wat is het fijn als je tijdens een wandeling op een zwoele zomeravond van alle kanten het sjirpen van sprinkhaantjes hoort. Niet alleen het geluid vind ik mooi, ik vind het ook geweldige beestjes om te fotograferen.

Veldsprinkhaan

Veldsprinkhaan

Het fotograferen van sprinkhanen is een echte uitdaging, ze dienen voor veel andere dieren als voedsel en daarom zijn ze altijd op hun hoede. Ze proberen vaak achter een stengel weg te kruipen als ze in de gaten hebben dat ze in beeld zijn. Wordt het ze te gevaarlijk, dan nemen ze een grote sprong met hun forse achterpoten. Leuk om te zien hoe ze je daarbij ook nog misleiden door onderweg vegetatie aan te raken, waardoor je wordt afgeleid en ze even uit het oog verliest.

Struiksprinkhaan mannetje

Veldsprinkhaan

Sprinkhanen zie je vaak doordat ze voor je wegspringen. Als ze stilletjes tussen de vegetatie zitten vallen ze amper op. Hoewel ze dus door hun camouflagekleuren onopvallend zijn, trekken ze anderzijds door hun luide sjirpen juist weer de aandacht. Het geluid brengen ze voort door met een soort van tandjes die aan de achterpoot zitten over een vleugelader te raspen.

Moerassprinkhaan

Moerassprinkhaan

Een van de kleurrijkste sprinkhanen is de moerassprinkhaan. Hij heeft prachtige felle gele en oranjerode kleuren aan zijn poten. Ondanks die kleuren valt ook deze fraaie sprinkhaan niet echt op in zijn omgeving en verraadt hij zichzelf door van plek te veranderen. Ik was blij hem tegen te komen want het is niet een soort die je in grote aantallen tegenkomt en dus ook wel fijn dat hij wel even wilde meewerken aan een kleine fotosessie. Je ziet op deze foto's trouwens ook mooi de tanden aan de achterpoten waar ze geluid mee maken.

Grote groene sabelsprinkhaan mannetje

Grote groene sabelsprinkhaan vrouwtje met spermapakketje

De grootste sprinkhanensoort die je in Nederland kunt aantreffen is de grote groene sabelsprinkhaan. Ondanks het feit dat het forse sprinkhanen zijn van zo'n 3,5- 4,0 cm, zie je ze door hun grasgroene kleur makkelijk over het hoofd. Hier een mannetje en een vrouwtje, ze zaten dicht bij elkaar en vermoedelijk had het mannetje net een spermapakketje overgedragen aan het vrouwtje. Dat pakketje zie je zitten bij de basis van de legboor van het vrouwtje, voor mij de eerste keer dat ik dit zag.

Veldsprinkhaan

Veldsprinkhaan

Veldsprinkhaan

Ook op heidevelden zijn sprinkhanen te vinden en als de heide bloeit heb je een mooie entourage om foto's te maken. Deze sprinkhaan zat wel op zijn gemak tussen de paarse pracht en dat gaf mij de gelegenheid om lekker uitgebreid mijn gang te gaan met de camera en ik ben ook best content met deze opnamen.

Knopsprietje

Knopsprietje

Knopsprietje

Als het dan eenmaal lekker gaat met fotograferen, blijft het soms allemaal meezitten en zo ging het ook met de sprinkhanen. Ik was al blij met het beestje op de bloeiende hei en vervolgens kreeg ik nog de mogelijkheid om leuke opnamen te maken van een sprinkhaantje in het zand. Een prachtig beestje met een mooi gemarmerd kleurenpatroon en door het zand een fijne zachte achtergrond.
Het mag duidelijk zijn dat ik me de afgelopen weken een paar keer prima heb vermaakt met deze leuke beestjes.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...