zondag 24 mei 2015

Een bosmuis in de tuin

Het hele jaar door heb ik in mijn tuin een voederplek voor vogels, uiteraard voer ik niet altijd even veel, maar er is altijd wel wat te halen voor de liefhebbers. Naast vogels komen er ook  andere gasten, zoals muisjes. Al een tijdje zie ik nu bosmuizen( Apodemus sylvaticus) dankbaar gebruik maken van het voedselaanbod op de voederplek. Leuk om die diertjes eens te kunnen bekijken, zo'n kans krijg je niet altijd.



Bosmuizen zijn in principe dieren die 's nachts actief zijn en dan zie je ze natuurlijk niet. Dit muisje laat zich echter regelmatig overdag even zien. Een grappig diertje is het met relatief heel grote oren en  een flink formaat zwarte kraaloogjes, beide karakteristieke kenmerken van de bosmuis. Verder hebben ze een wat spits toelopend snuitje en kleine voorpootjes en grote achterpoten. Die achterpoten gebruiken ze onder andere om sprongetjes mee te maken, een heel leuk gezicht, het lijkt alsof ze telkens een vreugdesprongetje maken.



De bosmuis eet bepaald niet eentonig, hij heeft onder andere graszaden, bessen en paddenstoelen op het menu. Met zijn sterke en scherpe tandjes weet hij ook wel raad met bijvoorbeeld hazelnoten, waarbij hij gaten knaagt in de harde bast om de noot er uit te kunnen halen. Naast plantaardig voedsel eet een bosmuis ook kevers, slakken, spinnetjes en poppen van vlinders. Op mijn voederplek zie ik hem vooral in de weer met zonnepitten. Een deel wordt ter plaatse opgegeten en heel veel wordt al huppelend en springend vermoedelijk naar zijn voedselopslagplek gebracht.





De naam bosmuis is eigenlijk een wat misleiden naam, je zou denken dat je dit muisje alleen maar in het bos kunt aantreffen. Hij is echter overal aan te vinden waar voldoende schuil mogelijkheid is in de vorm van dichte begroeiing, stenen en dergelijke om onder weg te vluchten. Het zijn ook heel schuwe diertjes, zodra ze vogeltje zien of een geluidje horen zijn ze al weer verdwenen. Het is boeiend om te zien hoe soepel ze zijn, ze kunnen zich heel ver uitrekken en als ik ze zo bezig zie kan ik me voorstellen dat ze door heel kleine openingetjes passen.




Dat muisje heeft nog een staartje is het gezegde. Dit muisje heeft ook een staartje en wel minstens net zo lang als zijn eigen lichaam en kan zo'n zeven tot elf cm bedragen. Bosmuisjes worden niet zo heel oud, ze kunnen wel achttien maanden oud worden, maar gemiddeld leeft een in het wild levend bosmuisje maar drie maanden. Muizen staan op het menu van veel andere dieren zoals roofvogels, uilen en bijvoorbeeld vossen. Dit muisje is voorlopig nog niet ten prooi gevallen aan een belager en ik kan nog steeds genieten van alle actie van dit kleine drukke diertje.

donderdag 21 mei 2015

Jonge meerkoetjes

In de lente is het niet bij te benen wat er in de natuur allemaal gebeurt en verschijnt. De hele flora en fauna vertoont een explosie van nieuw leven. Ik zou het graag allemaal met eigen ogen willen aanschouwen, maar uiteraard lukt dat niet en blijft het bij hier en daar een graantje meepikken van al het prachtige lentegebeuren. Gelukkig zijn er meer mensen die ook graag in de natuur rondstruinen en me tippen als er iets leuks in de buurt gebeurt. Zo hield Hannie al een tijdje een meerkoetennest in de gaten en enkele weken geleden kreeg ik bericht van haar dat er jonkies waren.



Meerkoeten zijn niet echt mijn favoriete vogels, maar die heel kleine, net uit het ei gekropen jonge meerkoetjes met hun geel/rood gekleurde "sprietenkoppie" vind ik zo aandoenlijk.
Ik vraag me altijd weer af waarom ze in het begin die gekleurde donsjes hebben, immers later zijn het egaal donker gekleurde vogels. Hoe dan ook, ik vind ze fotogeniek als ze klein zijn.



De kleine meerkoetjes waren echt nog maar net uit het ei gekomen, je kunt de lege doppen nog zien in het nest. Ik zag ook nog een ei dat aangepikt was en waar dus nog een jonge vogel uit moest komen. Een hele prestatie van zo'n klein diertje om zich uit zo'n stevige eierschaal te wurmen.





Zodra de eerste kleintjes tevoorschijn zijn gekomen gaat een van de partners op pad om voedsel te zoeken. Ik neem aan dat het in het begin met name papa meerkoet is die lekkere kleine hapjes voor zijn kroost zoekt. Zo te zien zijn het vooral kleine larfjes en garnaaltjes die naar het nest worden gebracht waar mama meerkoet ze zorgvuldig aanbied aan de kleintjes. Soms bleek dat aanbieden niet te lukken daar een meerkoetje van alle vermoeienissen in slaap was gevallen.







Meerkoeten staan bekend als hardvochtige ruziemakers, die menig robbertje met soortgenoten uitvechten. Ook voor hun eigen kinderen zijn ze niet altijd even liefdevol. Toch kunnen ook meerkoetenouders heel teder met elkaar omgaan, dat vind k erg mooi om te zien hoe voorzichtig en zorgzaam ze voor die kleintjes kunnen zijn. Zo'n klein nog volledig hulpeloos jonkie dat zich tegen moeder aanschurkt en contact maakt via de snavels, dat zijn toch prachtige momenten om vast te leggen, Wellicht koestert moeder meerkoet dergelijke momenten ook wel in de wetenschap dat het een hachelijke zaak is om al die kleine kwetsbare jonkies door alle gevaren te leiden.
Helaas is het met dit nest ook niet zo voorspoedig verlopen, van de zes jongen die er uit het ei kwamen is er er nu nog maar eentje over, de rest is ten prooi gevallen aan vooral de snoeken die in die vijver volop voorkomen. Zo gaat dat in de natuur, lang niet alle jonge diertjes zullen volwassen worden. Gelukkig hebben meerkoeten per seizoen meerdere nestjes, dus ze kunnen nog weer een nieuw gezinnetje stichten.


zaterdag 16 mei 2015

Rondje Drenthe

Een tijdje geleden liet Mirjam me weten dat ze een paar dagen naar Drenthe zou komen. Een prima gelegenheid om samen een dagje een aantal mooie gebiedjes in mijn provincie te bezoeken. En zo gingen we op 24 april op stap voor een rondje Drenthe.

Adder

Adder

Ik werd natuurlijk benoemd als gids en een van de wensen van Mirjam was om in ieder geval een of meer adders te kunnen zien. Adders zijn lang niet overal in Nederland te vinden maar in Drenthe kun je deze zeldzame en beschermde dieren op diverse heidegebieden tegenkomen. Tot onze verbijstering bleken er tientallen klootschieters rond te struinen in het gebiedje waar wij op zoek gingen naar adders. Het is een wonder dat er niemand gebeten werd en er geen adders werden verwond, maar die kwetsbare dieren werden wel op grove wijze verstoord.
Desalniettemin kregen we toch nog drie adders te zien, waar we zo goed we konden even flink over hebben gewaakt.

Lavendelhei

Lavendelhei

Een leuke vondst was de bloeiende lavendelheide, een schaarse heidesoort, met prachtige bloemetjes.
Helaas waren ze niet echt goed bereikbaar, daar ze in het ven stonden, maar we hebben ze in ieder geval wel kunnen bewonderen en op bovenstaande foto's is nog wel te zien hoe mooi het plantje is.

Vuurjuffer

Toen we rondkeken of we wellicht nog wat dichter bij de lavendelhei konden komen, vond ik een vuurjuffer, die zo ongelukkig was om in een spinnenweb te belanden. Gelukkig zat hij er zo te zien nog maar net in en ik kon hem uit zijn benarde situatie redden. Jammer voor de spin maar fijn voor de juffer, die als tegenprestatie even moest poseren.

Sleutelbloem

Sleutelbloem

Op de terugweg naar de auto kwamen we tot mijn eigen verrassing ook nog sleutelbloemen tegen op een plek waar ik ze helemaal niet had verwacht. Uiteraard moesten die ook op de foto, mooie gele bloemetjes die er om vragen dat je er even een diepe buiging voor maakt.

Kokmeeuwen

Kokmeeuwen

Vervolgens gingen we naar de kokmeeuwenkolonie, een plek waar we nogal wat tijd hebben doorgebracht. Aan de kokmeeuwen zal ik ook nog wel een apart blog wijden, zo boeiend wat er daar allemaal in die kolonie gebeurt, nu een paar kokmeeuwen die volop aan het slepen waren met nestmateriaal.

Tafeleend man

Tafeleend vrouw

Geoorde fuut

Geoorde fuut

In het ven waar de meeuwenkolonie broedt zijn ook nog andere vogels te vinden, zoals een paartje tafeleenden. Het mannetje met een opvallende roodbruine kop en rode ogen en een lichte rug en het vrouwtje in een minder opvallen verenkleed met beigebruine tinten.
Geoorde futen zoeken  vaak de nabijheid van een kokmeeuwenkolonie om zo te profiteren van het enorm felle verdedigen van de kokmeeuwen tegen gevaar van roofvogels e.d.
Mooie vogelsoort is het trouwens, de geoorde fuut, waar ik ook nog een extra blog aan zal wijden.

Oranjetipje

Oranjetipje

Als laatste gingen we nog even naar een gebiedje waar ik oranjetipjes verwachtte, die zaten daar ook inderdaad, maar lieten zich nog niet zo makkelijk verschalken. Mij lukte het helemaal niet die dag, maar Mirjam had tot haar eigen verrassing een vrouwtje uitgebreid voor de camera. Een paar dagen later ben ik op herhaling gegaan en heb toen dit mannetje oranjetipje weten vast te leggen.

Sleedoorn
Kersenbloesem

Honingbij op paardenbloem

Rups van Grote Beer op Pinksterbloem

Tot besluit van deze blog nog wat bloemetjes en beestjes, heerlijk alle bloesem die er in de lente, de sleedoorn bloeide die dag nog uitbundig en de andere witte bloesem lijkt me van een kersenboom. Paardenbloemen waren er ook volop en werden gretig bezocht door allerlei insecten zoals de honingbij. Het rupsje van een grote beer was druk aan het eten van de pinksterbloem om groter te kunnen groeien. Al met al was het een prachtige, afwisselende dag waar van alles te beleven was, leuk om zo af en toe met iemand favoriete plekjes te delen.

donderdag 7 mei 2015

Vingerhelmbloem en Bosanemoon

In deze blog maar eens even weer wat bloemetjes in de schijnwerpers. Het is nu echt een tijd van overvloed in de natuur, ik weet soms niet waar ik het eerst aandacht aan zal schenken.
Ik had nog een leuke serie van de vingerhelmbloem (Corydalis solida) liggen en ik heb me nog eens uitgeleefd met de bosanemoon (Anemone nemorosa).



De vingerhelmbloem vind ik een van de allermooiste voorjaarsbloeiers. Het zijn heel verfijnde plantjes met prachtig gevormde bloempjes in heerlijke pastelkleuren.
Overigens nog best een klus om de afzonderlijke bloemetjes mooi uit te lichten, vaak is het een hele wirwar van bloemetjes die alle kanten op staan.




Dit jaar had ik mezelf de opdracht gegeven om te proberen de zachte kleuren en de bijzondere vormen zo mooi mogelijk uit te laten komen. Dus opnamen waarbij het tere en delicate van dit bloemetje optimaal tot zijn recht zouden komen.
De foto's hier boven voldoen wat mij betreft aan de eisen die ik mezelf stelde. Schitterende natuurkunstwerkjes zijn het die bloemetjes van de vingerhelmbloem. Inmiddels zijn de meeste al weer verlept, maar door de foto's kunnen we er gelukkig het hele jaar nog van nagenieten, tot ze volgend jaar weer vroeg in de lente tevoorschijn komen.



Aan de bosanemonen heb ik al eerder aandacht aan besteed, zie deze blog. Hoewel ik niet ontevreden was met die serie, had ik wel het idee dat er nog maar eens een keer mee aan de slag moest. Op een andere plek dan de eerste keer heb ik me opnieuw uitgeleefd. Zo'n groep bosanemoontjes is net een mini- oerwoud en al snel een enorm drukke boel. Op zoek dus naar  rust en mogelijkheden om wat bloemetjes er uit te lichten.



De extra opdracht die ik me bij het fotograferen van deze bosanemonen had gegeven was zorgen voor variatie, foto's die niet allemaal op elkaar lijken. Bij de vorige blog was me dat niet gelukt, maar nu kon ik in de herkansing op een andere locatie en met andere omstandigheden.



Nog een paar opnamen met achtergronden waarbij de vegetatie meer een rol speelt, terwijl bij de foto's er boven de lucht en ook het zonlicht een grotere rol hebben.
Boeiend en leerzaam om zo op een kleine plek te zoeken naar variatie in de beelden, ik heb me  weer prima vermaakt. Ook voor de bosanemonen geldt dat ze bijna zijn uitgebloeid en dan wordt het wachten tot ze in de volgende lente weer zullen verschijnen.



Dan nog even aandacht voor mijn natuurkiekerboek. Het boek "Natuurkieker in Drenthe" was al te koop in het bezoekerscentrum van Dwingelderveld in Ruinen.
Sinds enkele weken is mijn boek ook te koop bij de Tourist Info in Westerbork. Op zaterdag 9 mei zal ik daar van 11.00- 14.00 uur aanwezig zijn om het natuurkiekerboek te signeren, een goede tip wellicht voor wie nog op zoek is naar een origineel moederdagcadeau!
Mocht je niet in de gelegenheid zijn om naar Westerbork of Ruinen te gaan, dan is het boek natuurlijk ook nog steeds rechtstreeks bij mij te bestellen, kijk voor informatie even op mijn site www.natuurkieker.nl
Nog meer informatie over het natuurkiekerboek is te vinden op een heel leuke nieuwe blog van vriendin Hannie, de moeite waard om even te kijken!




Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...