zondag 7 februari 2016

Een uitstapje naar urbanfotografie

Ik hou van oude vervallen gebouwen, het boeit me en laat me fantaseren over hoe het was toen het nog in gebruik was en wie er gewoont en/of gewerkt hebben.Vaak denk ik dan dat ik daar best foto's van zou willen maken, maar het bleef bij voornemens. Maar nu heb ik dan toch eens daad bij het woord gevoegd en heb een eerste poging tot urbanfotografie gedaan.




De eerste vraag die ik mezelf stelde was hoe je zo'n bouwval nu het best tot zijn recht kan laten komen. Als je geen ervaring hebt, zoals ik, komt het dan toch neer op eenvoudigweg van alles proberen. Zo heb ik een aantal opnamen omgezet naar zwart/wit, dat geeft sowieso al een extra desolaat sfeertje vind ik en heb daarbij de contrasten ook nog maar eens flink opgeschroefd.




Het is best vreemd als je zo door zo'n verlaten gebouw loopt, dit staat er al een tijdje zo en alle zaken van waarde zijn er in de loop der tijd wel uitgesloopt of uitgejat. Overal ligt puin en glas en de tegeljes die er ook nog lagen waren spekglad. De verf op de deuren bladderde af en dat vond ik wel fotogeniek, mooi hoe weer en wind zo zijn invloed heeft doen gelden.





Bij urbanfotografie wordt vaak in zwart/wit gefotografeerd, maar ook zie ik wel prachtige kleurenopnames voorbij komen. Het is de vraag wanneer je kiest voor zwart/wit of voor kleur. Ik ben daar nog niet en laat hierboven van een paar foto's maar eens zowel een gekleurde als een zwart/wit-versie zien.




Bij deze blauwe deur was het geen twijfel over kleur of zwart/wit, zo'n fraaie felblauwe kleur vormt een mooi contrast met de andere kleuren. En ook mooi de oude deurklink en de eenvoudige deurgrendel, een fraai detail en leuk om te zien dat die de enige afsluiting van de deur vormde.




Tot besluit nog een paar probeersels, ik vond het leuk om te doen. Best een uitdaging om te zoeken naar leuke fotogenieke plekjes en details. Ik denk dat ik het vast nog wel eens weer ga doen en zal me ook verder verdiepen in de technieken. Het is leerzaam om zo af en toe een uitstapje te maken naar heel andere fotografie-onderwerpen, maar hoe dan ook zal de natuurfotografie toch wel mijn hoofdmoot blijven, wat dat betreft blijf ik een echte natuurkieker.

zondag 31 januari 2016

Kleine en wilde zwanen in de sneeuw

Ik heb al eens verteld dat ik enorm geniet als er weer wilde zwanen (Cygnus cygnus) en kleine zwanen (Cygnus bewickii) in Nederland komen overwinteren. Het is sowieso al een imposant gezicht om zo'n groep grote witte vogels te zien, maar ook hun gedrag en geluid is bijzonder om mee te maken. Ik was dan ook heel blij toen er een enorme groep van wel honderd grote en kleine zwanen in de buurt neerstreek.

Wilde zwanen

Wilde zwanen

Kleine zwaan

Zwanen zien is prachtig in allerlei weersomstandigheden, maar een grote wens was om deze witte vogels in de witte sneeuw vast te kunnen leggen. Toen het 16 januari sneeuwde, stond ik al te trappelen om naar de grote groep zwanen af te reizen. Het was grijs en grote sneeuwvlokken dwarrelden neer. Er viel geen enorme laag sneeuw, maar het leverde toch wel een aantal echt winterse plaatjes op.

Wilde zwanen

Wilde zwanen

De zwanen stonden in diverse groepen en groepjes bijeen. Ik  vraag me af of dat dan groepjes zijn die ook de verre tocht naar Nederland samen hebben gereist. Je hoort ze samen druk communiseren, maar ja zwanentaal versta ik niet, dus waar het over gaat in hun gesprekken weet ik niet en kan ik alleen maar overfantaseren. De lichaamstaal van verliefde stelletjes was wel duidelijk en de zwanen waren hier en daar druk bezig om elkaar te vertellen dat ze nog zeer verliefd waren en kijk maar eens hoe mooi ze samen met hun lange hals een hart vormen.

Wilde zwanen

Wilde zwanen

Wilde zwanen

Een dag later, 17 januari 2016, was het werkelijk stralend winterweer en ik besloot om nogmaals mijn geluk te beproeven bij de zwanen. In eerste instantie was er amper een zwaan te bekennen, gelukkig ontdekte ik hun slaapplek en vandaar zag ik dat ze toch weer terugvliegen naar de maisvelden. Dat opstijgen van zwanen vind ik trouwens ook een prachtig schouwspel en helemaal mooi als dat zo fraai synchroon gebeurt.

Wilde zwanen en kleine zwanen

linksachter wilde zwaan rechtsvoor kleine zwaan

Kleine zwanen en wilde zwanen lijken heel veel op elkaar en het is best lastig om ze uit elkaar te houden. Als je zo'n heel veld vol zwanen ziet, loont het de moeite om even goed te kijken welke soorten zwanen je ziet. Als je ze mooi naast elkaar hebt kun je goed het verschil zien tussen beide soorten en zie je dat de wilde zwaan een flink stuk forser is, toch is het in het veld vaak lastig te beoordelen. Een ander onderscheidend kenmerk is dan de hoeveelheid geel aan de snavel. Bij de kleine zwaan houdt dat geel op voor de neusgaten en bij de wilde zwaan loopt het geel door tot voorbij de neusgaten.

Wilde zwanen

Wilde zwanen

Er werd heel wat getrompetterd door de wilde zwanen, ik denk dat dat geluid ook heel ver te horen is door de vogels. Het leek er op dat de vogels die nog op de nachtplaats waren al toeterend contact maakten met de vogels die al op het maisveld waren. Ik hoorde ze zelf vanuit de verte aankomen en er werd over en weer flink geroepen en wellicht verteld waar ze naar toe moesten. Best handig natuurlijk zulke communicatie en ik vond het mooi om al dat spektakel te volgen.

Kleine zwaan

Kleine zwaan

Kleine zwaan

Wilde zwanen

Wilde zwanen

Wilde zwaan

Het was werkelijk fantastisch weer de 17e januari en ik heb me dan ook een hele tijd vermaakt bij de zwanen. Merkwaardig genoeg was het toch nog lastig om echt mooie opnamen te maken, ik heb er heel veel weggegooid die te druk waren of waar halve zwanen storend in beeld waren. Dat was natuurlijk het gevolg van zoveel dieren bij elkaar, maar met geduld is het toch gelukt op wat opnamen naar mijn zin te maken.

Wilde zwanen

Wilde zwanen

Wilde zwanen


Wilde zwanen

Ik besluit met een aantal portretfoto's waarbij ik  heb geprobeerd om de koppen wat los te krijgen van de achtergrond. Een hele uitdaging om de achtergrond een beetje vaag te krijgen en zo het accent op de gewenste kop te krijgen, maar ik ben behoorlijk content met het resultaat van deze laatste foto's. Het is een enorm lange blog geworden, maar ik hoop dat jullie meegenoten hebben van deze zwanen in een winterse entourage.


woensdag 27 januari 2016

Besneeuwde oude boomgaard

Op een van mijn rondjes door de natuur kom ik langs een mooie oude boomgaard. Het is een plekje dat steevast mijn aandacht trekt en ik stel me dan voor dat ik daar nog eens heel mooie opnamen van wil maken. Toen de winter zich echt aandiende nam ik me voor om in ieder geval bij de boomgaard eens even wat foto's te maken deze opnamen zijn gemaakt op 16 en 17 januari 2016.






Volgens mij zijn de bomen echt al heel oud en ze hebben ook van die fraaie karakteristieke vormen en er zijn er ook die door de tand des tijds zijn aangetast.
Verder staan er wat oude schuurtjes op en alles bijeen is het een mooi landschap, maar ja dan moet je er ook nog mooie opnamen van maken. Ik ben er twee keer naar toe geweest, de eerste keer midden in een flinke sneeuwbui en daarna nog een keer met stralend winterweer.
Landschapsfotografie is toch echt een lastige discipline, maar mooi om dit plekje in verschillende omstandigheden te kunnen vastleggen.









Nog meer foto's van de boomgaard en ook van beide dagen. Het is met al die bomen en schuurtjes zoeken naar een mooie composite en mooie diepte in het beeld. Ik denk er over om deze boomgaard maar eens als jaarproject te nemen, het zou leuk zijn om te proberen er een serie door het jaar heen van te maken. Deze twee keer heb ik me er in ieder geval al even prima mee vermaakt en wie weet komt er dus nog wel een vervolg.

maandag 18 januari 2016

Holenduiven voor de lens

Toen ik onlangs zat te genieten van een grote groep wilde en kleine zwanen, kwamen er ook regelmatig groepen holenduiven op het maisveld neerstrijken.
Holenduiven zijn niet zo heel bekend, althans niet zoals de houtduiven en de Turkse tortels, maar het zijn er ook minder en ze komen vooral voor op droge zandgronden, liefst in de wat kleinschalige landbouwgebieden.
In de winter krijgen de circa zestigduizend broedparen van de holenduiven gezelschap van soortgenoten die vanuit het noorden en oosten van Europa hier komen overwinteren. De groepen die ik zag bevatten ongetwijfeld ook veel overwinteraars.

Holenduif

Houtduif

De holenduif lijkt wel op de houtduif, maar is met zijn 32-34 cm een flink stuk kleiner dan de houtduif die zo'n 40-42 cm groot is. De belangrijkste kenmerken van de holenduif is zijn metallic groene halsvlek, daar waar de houtduif een halsvlek heeft met groen en wit. Verder heeft de holenduif opvallende zwarte vlekken op de vleugels.




De holenduiven halen hun voedsel meestal van akkers en graslanden, ze leven uitsluitend van plantaardig voedsel zoals granen en plantendelen. Het was dus niet vreemd de groepen holeduiven aan te treffen op de maisakkers. Wel verbazingwekken trouwens hoe zo'n groep vogels voor je ogen tussen de voren en maisstoppels kunnen verdwijnen.





Mooi om te zien hoe de maiskorrels een voor een uit de op het land achtergebleven maiskolven werden gepeuterd en achter elkaar naar binnen werden gewerkt. Vooral als het koud is wordt er door de vogels nog eens extra gebunkeerd omdat ze de energie nodig hebben om hun eigen kacheltje goed te laten branden.



De holenduiven zijn net als houtduiven schrikkerig, als er ook maar eentje meent dat er gevaar is, vlegt meteen de hele meute op. Zo gebeurde dat ook met iedere auto die passeerde, mijn aanwezigheid werd gelukkig redelijk goed gedogen. Met al dat vliegen en opfladderen was het een uitdaging om daar ook opnamen van te maken, dat viel niet mee, maar een aantal opnamen bevallen me wel.





Het voordeel van rustig op je plek blijven zitten is dat de vogels vaak zelf wel dichterbij komen. Langzamerhand kwamen de holenduiven ook steeds wel even mooi in beeld vanaf een redelijke afstand. Ik ben best bij met deze serie, voor het eerst dat ik ze zo mooi kon vastleggen en dan ook nog in zo'n fraaie winterse entourage.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...