zondag 26 juni 2016

Sint-jansvlinder van rups tot vlinder

Net als andere insecten maken vlinders diverse stadia door voordat ze hun eindstadium als vlinder hebben bereikt. De afgelopen weken was ik in staat om de stadia van rups tot vlinder vast te leggen van de sint-jansvlinder.




Op 26 mei zag ik een rups van de sint-jansvlinder, een mooie gele rups met zwarte stippen. Ik vroeg me toen al af of die zich wellicht snel zou gaan verpoppen. De rupsen kun je zien van september tot juni. Ze overwinteren en gaan daarna verpoppen.


Op 16 juni kwam ik weer op de plek waar ik de rups had gezien en besloot even te kijken of ik nog iets van de rups kon vinden. Ik vond geen rupsen meer maar wel een pop aan een grasstengel. Ik wist niet zeker of het een pop van de sint-jansvlinder was, maar Kees Boele kon me vertellen dat het inderdaad de pop van een sint-jansvlinder was.



Ik besloot om de pop mee te nemen en te proberen of ik het uitsluipen van de vlinder zou kunnen vastleggen. Ik hield de pop goed in de gaten en tot mijn verbazing hoorde ik het soms luid lawaai maken, alsof er een krekel of iets dergelijks in zat, nooit geweten dat zo'n op zoveel geluid kan maken. Dagenlang waakte ik over de pop en op 22 juni zag ik dat de pop nog steeds in takt was. Toen ik een 20 minuten later weer keer was er de vlinder me toch te snel af geweest en was al uit de pop gekropen.




Daar zat ie de fonkelnieuwe vlinder, de vleugels nog samen gevouwen zodat de helderrode kleur uitbundig werd getoond. Het mooie van zo'n net uitgeslopen vlinder is niet alleen dat hij nog zo mooi gaaf is, maar ook dat ze nog niet kunnen vliegen en dat geeft de kans om er leuke opnamen van te maken.




Na een tijdje werden de vleugels dichtgevouwen en liet de vlinder zijn vleugels met de rode vlekken zien. Sint-jansvlinder behoort tot de familie van de bloeddropjes, een familie uit de nachtvlinders de allemaal een patroon hebben met rode vlekken (als bloeddruppels...). Ze worden vaak beschreven als zwart/rode vlindertjes, maar als je ze zo van dichtbij bekijkt zie je dat ze kleurrijker zijn en het ook uitmaakt hoe het licht er op schijnt.






Ik heb me een tijdje prima vermaakt met dit mooie vlinderje en fijn als je dat dan in alle rust in je eigen tuin kunt fotograferen. Van alle kanten en met het licht vanuit verschillende hoeken, altijd weer een uitdaging om er wat extra moois van te maken.
Het vlindertje is inmiddels natuurlijk zijn eigen weg gegaan en de komende tijd zullen ze overal wel weer te zien zijn.
Wie wel eens in de war  raakt of het nu een sint-jansvlinder of een sint-jacobsvlinder is moet maar even op deze blog kijken, waar ik beide vlinders samen laat zien zodat je goed de verschillen tussen beide soorten kunt zien, zowel van de vlinders als van de rupsen.


zondag 19 juni 2016

Vogelvaria rond Amsterdam

Zoals in vorige blogs al te lezen was, ben ik in mei een dagje richting Amsterdam geweest, waar René de hele dag mijn gids was en me heeft rondgeleid door een aantal van zijn favoriete natuurgebiedjes. Na de ijsvogels en de grutto's nu nog een lange blog van wat we verder die dag zoal zijn tegen gekomen.



Het is leuk om in de natuurgebiedjes van een ander rond te kunnen kijken, helemaal als je dan ook nog door diegene zelf wordt rondgeleid. René liet me bijvoorbeeld wat dingen zien die ik herkende vanuit zijn blogs. Mooi om dat met eigen ogen te zien en je voordeel te kunnen doen met de observaties van het gedrag, zodat ik bijvoorbeeld wist hoe ik de aanvliegende scholekster moest vastleggen.



Nog zo'n opname die wellicht bekend voorkomt. Een gele kwikstaart in het hek, het geeft een bijzonder beeld. Maar ook leuk een gele kwikstaart tussen de gele bloemetjes. Lastig vast te leggen trouwens die drukke vogeltjes, ze sjouwen voortdurend heen en weer op zoek naar voedsel en ze zijn maar klein, dus ze verdwenen regelmatig tussen de vegetatie.



Bijzonder vond ik de schermutselingen tussen een regenwulp en een grutto. Sowieso mooi om de regenwulp te zien, die zie je toch ook niet dagelijks, een doortrekker die ik in voor- en najaar in Drenthe af en toe wel zie, prachtige vogels trouwens. Geen superfoto's maar wel een mooi natuurbelevingsmoment.





Naast grutto's op paaltjes waren er ook volop tureluurs op paaltjes en hoewel een van mijn hoofddoelen de grutto's waren, laat ik een mooie tureluur ook niet zomaar aan me voorbij gaan. Druktemakers zijn het, maar toch ook fraaie sierlijke steltlopertjes en helemaal mooi werd het toen we door iemand anders ook nog getipt werden dat er jonge tureluurtjes te zien waren, weliswaar ver weg, maar wat zijn ze vertederend die kleine beestjes en tevens zo kwetsbaar, geen wonder dat de ouders het er zo druk mee hebben ze te beschermen.




Ook kieviten waren er volop en aan hun gedrag te zien waren er ook jonkies. In het hogere gras zie je ze eigenlijk niet, maar op een iets meer open terrein liepen jonge kievitjes. Onvoorstelbaar dat ze zodra ze uit het ei zijn gekomen hun eigen kostje al bij elkaar moeten scharrelen. Pa en ma kievit zouden ook helemaal geen tijd hebben om ze te voeren, ook bij hen gaat alle aandacht uit naar het bewaken van de jongen door met hand en tand hun gebied tegen gevaar te verdedigen.




Een onverwachte verrassing voor mij was dit paartje krooneenden die we opeens in een slootje tegen kwamen. Een soort die ik nog nooit had gezien,maar wel kende van blogs van mensen die regelmatig de AWD bezoeken. Ze stonden op mijn wensenlijstje van vogels die ik graag eens zou zien. Ze werkten redelijk mee, zodat ik ze goed kon bekijken en ook nog een paar aardige opnamen kon maken.




Een paartje bruine kiekendieven liet zich ook mooi zien en waren druk aan het foerageren. Mooie roofvogels zijn het met een prachtige elegante manier van vliegen, laag over de velden en heel wendbaar. Wat ik ter plaatse niet had gezien,maar wat ik thuis op de computer wel zag was een merkwaardige opname van een bruine kiekendief die hazenpootjes meeneemt in zijn vlucht, het lijkt zo bijna of het zijn eigen pootjes zijn...




Omdat een blog van zo'n mooie dag eindigen met de hazenpootjes wel een heel treurig beeld achterlaat, nog een paar foto's van een springlevende haas die zich te goed deed aan de kruidige gewassen. Hazen zijn van die beesten waar ik altijd weer blij van word als ik ze zie, met zo'n mooie markante wat hoekige kop en natuurlijk die enorme oren.



Rest mij René nogmaals te bedanken voor zijn uitnodiging, het was een fantastische en gezellige dag dag en wat hebben we veel mooie natuur gezien, top!
Wie de ijsvogels heeft gemist, moet zeker deze blog nog even bekijken.
Wie de grutto-blog niet heeft gezien kan dat hier alsnog even doen.

zondag 5 juni 2016

De Grutto, koningin van de weilanden

In dit blog een vervolg op mijn natuur-uitje met René die mijn gids was en me prachtige dingen heeft laten zien in zijn eigen omgeving. Ik heb al de geweldige belevenissen laten zien bij de ijsvogels, maar een ander belangrijk doel die dag was het fotograferen van de grutto.
De grutto is benoemd tot nationale vogel en terecht, want het is een schitterende vogel en wordt ook wel de koningin van de weilanden genoemd.


Een grutto op een paaltje is voor heel veel mensen (nog)een normale verschijning, echter in mijn omgeving in Drenthe is het helemaal niet zo gewoon, op een enkele plek na is de grutto in Drenthe een zeldzaamheid geworden. Voor mij is een grutto op een paaltje dus wel bijzonder en fijn dat ik ze dankzij René nu eens weer voor de lens kon krijgen. Bovenstaande foto was flink overbelicht en heb er daarom maar eens even flink mee geëxperimenteerd.






In eerste instantie waren de grutto's nog niet zo meewerkend dat ze op een aardig afstandje op een paal wilden gaan zitten, maar wie de blogs van mijn gids kent, weet dat het meest lukt wat hij in zijn hoofd heeft. Ondertussen genoot ik wel al van alle roepende grutto's en ook het kijken naar een badderende en poetsende grutto is toch een feestje.




Het grote voordeel van het meegaan met iemand die de omgeving goed kent en zelf een graag fotografeert, is dat je niet zelf hoeft te zoeken naar vogels en de ideale plekjes om te fotograferen. Daarnaast heeft  René ook heel veel kennis van de diverse vogels en hun gedrag en het dat maakt het kijken naar de vogels extra leuk. Deze foto's ben ik best content mee vanwege het mooie standpunt,de grutto liep op een dijkje terwijl ik beneden vanuit de auto konden fotograferen. Een grote luxe trouwens wanneer je als de koningin wordt rondgereden en verder nergens op hoeft te letten behalve op de koningin van de weilanden.



En ja natuurlijk kwam het uiteindelijk ook goed met grutto's op paaltjes, snavel poetsend en even mooi poseren. Het zijn de karakteristieke plaatjes die niet mogen ontbreken in een gruttoblog. Ik hoop trouwens dat we ook in de toekomst dit soort opnamen zullen kunnen blijven maken, want het gaat nog steeds slecht met de grutto's, dus laten we er zuinig op zijn zodat we nog lang kunnen genieten van deze prachtige weidevogels.
Naast grutto's kwamen we in de polder nog veel meer mooie vogelsoorten tegen, maar die zal ik nog in een volgend blog laten zien. René bedankt dat je me deze schitterende grutto's hebt laten zien!

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...