zondag 24 augustus 2014

Kleine beestjes bij de Blinkerd

Al weer een tijdje geleden, om precies te zijn op 26 juli was ik op stap met mijn macrolens. Lekker struinen langs de planten op zoek naar beestjes. Ik leg dan in een paar uur amper afstanden af, maar speur naar alle beestjes die ik maar kan tegenkomen. Leuk om te kijken wat die beestjes allemaal doen en ook mooi om te proberen daar weer fraaie opnamen van te maken.

bruine winterjuffer

bruine winterjuffer

Het is altijd fijn als je tijdens zo'n struintocht verrassingen tegen komt. Zo'n onverwacht cadeautje was in dit geval een bruine winterjuffer (Sympecma fusca) een soort die in Drenthe zeldzaam is.
Bijzonder aan deze juffer is dat hij als volwassen dier overwintert en dus niet als larve.
Je ziet dat hij heel goede schutkleur heeft en je kunt je voorstellen dat die kleuren in de winter een nog betere camouflage geven.

vrouwtje grote keizerlibel legt eitjes 

Vrouwtje grote keizerlibel legt eitjes 

Een vrouwtje grote keizerlibel (Anax imperator) was druk bezig om eitjes te leggen. Helaas deed ze dat aan de overzijde van het beekje waar ik was, dus de afstand was wat groot. Toch wil ik deze foto's even laten zien. Ik vind het zelf altijd weer bijzonder om te zien hoe zo'n diertje noeste arbeid verricht om haar eitjes een goede plek te geven op de waterplanten. Zoals te zien is verdwijnt ze daarbij af en toe met haar achterlijf vrijwel geheel onder water.

paringswiel van lantaarntjes

Paringswiel van bloedrode heidelibellen

Paringswiel van koraaljuffers

tandem van watersnuffels, waarvan het vrouwtje eitjes aan het leggen is

De enige taak van libellen en waterjuffers is het zorgen voor nageslacht en daar zie je ze dan ook voortdurend mee bezig. Mannetjes verdrijven rivalen uit hun territorium, er wordt volop gepaard en zoals hier boven ook te zien is eitjes gelegd. Watersnuffels doen dat weer anders dan grote keizerlibellen, want mannetje en vrouwtje blijven na de paring een tandemvormen terwijl het vrouwtje eitjes legt. Bij de grote keizerlibellen is het mannetje overigens wel in de buurt als het vrouwtje eitjes legt en scheert over het water om rivalen bij haar vandaan te houden.

vrouwtje gewone regendaas

een roofvlieg slobbert een prooi leeg

Er waren naast libellen ook andere insecten, zoals bijvoorbeeld de gewone regendaas (Haematopota pluvialis) een insectensoort die in de volksmond vaak steekvlieg wordt genoemd. De regendaas heeft geen goede reputatie bij mensen en dat komt vooral door het vrouwtje dat met haar steeksnuit pijnlijk steekt en bloed komt halen bij mensen. Ze zijn wel heel fotogeniek met hun prachtig gekleurde ogen, maar ik vind ze wel behoorlijk hinderlijk.
Roofvliegen zien er indrukwekkend uit, maar zij zijn niet geïnteresseerd in mensen. Roofvliegen vergrijpen zich aan andere vliegen waar ze met hun steeksnuit een stofje inbrengen zodat ze de inhoud van hun prooi lekker als een milkshake kunnen opgezuigen.

lantaarntje met prooi

lantaarntje met prooi

Over eten gesproken, er worden heel wat beestjes opgegeten door andere beestjes, de dierenwereld is echt geen vegetarische wereld. Bovenstaande juffers, lantaarntjes, deden zich ook te goed aan vliegen.
Grappig dat de bovenste zich met zijn prooi trachtte te verstoppen achter het grassprietje.
De onderste was zo druk met zijn maaltijd dat het hem blijkbaar niet interesseerde dat ik in de buurt was.

vrouwtje grote groene sabelsprinkhaan

vrouwtje grote groene sabelsprinkhaan

Sprinkhanen vind ik ook erg mooi en leuk om te fotograferen. Het zijn prachtige diertjes met heel bijzondere vormen en details en dat kun je toch eigenlijk pas echt goed zien als je er macrofoto's van maakt. Libellen houden goed in de gaten en net als libellen proberen ze het liefst ergen achter weg te kruipen. Dat wegkruipen lukte deze grote groene sabelsprinkhaan dame niet, maar volgens mij hield ze haar pootje voor haar ogen zodat ze mij niet kon zien.



Tot besluit nog een vrouwtje steenrode heidelibel die wel even wilde poseren. Ik ben zelf wel content met deze foto's, ik vind de achtergrond mooi passen bij de geelgekleurde libel.
Zo heb ik me een aantal uurtjes bijzonder vermaakt met al die kleine beestjes, mooi is dat om rustig die diertjes op je gemak te bekijken en er onderwijl mooie opnamen van proberen te maken.






zondag 17 augustus 2014

De Wespspin

Nadat in 1980 de eerste wespspin (Argiope bruennichi) werd gevonden, heeft de soort zich daarna uitgebreid over heel Nederland. Overal is de uit het Middellandse Zeegebied afkomstige spinnensoort nu te ontdekken.
Vooral het vrouwtje is opvallend door haar prachtige geel/zwarte tekening en haar forse formaat. Een vrouwtje wespspin kan een lijf hebben tot 1,5 cm en reken daar de lange poten nog eens bij, dan maken ze wel indruk op iedereen die huiverig is voor spinnen. De mannetjes blijven met hun formaat van amper 0,5 cm ruim achter bij de vrouwtjes.



Hoewel ik eigenlijk niet zo'n held ben met spinnen, vind ik ze dermate fascinerend, dat ik me er toch iedere keer weer mee bemoei. Spinnen zijn ook echt prachtige fotomodellen vind ik en zo'n mooie grote felgekleurde wespspin-dame is gewoon een beauty.






Een vrouwtje wespspin mag dan prachtig zijn, ze is ook behoorlijk moordlustig. Zelfs een mannetje dat met haar paren wil is zijn leven niet zeker en vaak eindigt hij als voedselpakketje hangend in het web van het vrouwtje. Maar ook andere insecten, zoals sprinkhanen zijn ten dode opgeschreven als ze zich bij het web van een vrouwtje wespspin vertonen. Een aantal weken geleden zat ik bij een web te kijken toen een sprinkhaan slachtoffer werd. Ik verbaasde me over de snelheid waarmee de sprinkhaan werd ingekapseld, echt letterlijk in een paar tellen. Ik heb het vastgelegd op foto en daar kun je zien dat de spin een enorme hoeveelheid draden uit haar spintepels laat komen die meteen als een soort net over het slachtoffer worden geworpen. Het was echt fascinerend om te zien en veel efficiënter en sneller dan dat ik het kruisspinnen heb zien doen.




Er waren meerdere wespspinnen te vinden op korte afstand van elkaar dus ik kon me even speciaal richten op deze mooie spinnensoort. Best lastig trouwens om ze mooi vast te leggen, ze zitten laag bij de grond en er stonden ook nog allemaal planten om heen die ik ook niet wilde pletten. Het was dus even passen en meten om tot goede resultaten te kunnen komen. Hierboven een ander vrouwtje met eveneens een goed ingepakt voedselpakketje, niet meer te zien wie het slachtoffer was.




Om de spinnen zo goed mogelijk uit te laten komen heb ik de achtergrond vervaagd door een zo klein mogelijk diafragmagetal te kiezen. Bij een van de foto's heb ik met opzet een heel groot diafragmagetal gekozen. De spin wordt dan wel heel mooi helemaal scherp, maar ook de achtergrond staat er dan in alle glorie op, geen foute opname natuurlijk want alle details van de spin zijn zo mooi te zien, maar wel een stuk onrustiger.




Mocht mevrouw wespspin zich niet in het web vertonen, dan kun je toch zien dat het een web van een wespspin is. Wespspinnen maken namelijk een kenmerkende grove zigzagstreep in hun web. wat de functie van die zigzagstreep is, daar zijn de geleerden  nog niet uit. Het zal vast heel nuttig zijn en wie weet wel voor het doorgeven van trillingen, als je kijkt op de foto's zie je dat ze als ze rustig zit steeds een poot op die zigzaglijn heeft liggen. Nou ja hoe dan ook ik heb me prima vermaakt met deze beide spinnendames en ben benieuwd of ik over een tijdje ook de eicocons nog zal te zien zal krijgen.




zondag 10 augustus 2014

Grauwe klauwier met jongen

Het was al weer een tijdje geleden dat ik een grauwe klauwier (Lanius collurio) had gezien. Op een mijn favoriete plekjes had men de onzalige gedachte om alle braamstruiken en struikjes langs de akkerranden en slootkanten te verwijderen. Precies de plek waar de klauwieren graag zitten foerageren en broeden. Maar gelukkig zijn de braamstruiken weer uitgelopen en ja hoor ook de familie grauwe klauwier is er weer aanwezig.

Grauwe klauwier man

Grauwe klauwier man

Grauwe klauwier man

Als ik er in de zomer kom kijk ik altijd even of ik toevallig ook een grauwe klauwier kan ontdekken. Het leuke van gebiedjes die je vaak bezoekt is dat je die steeds beter kent en weet wat je er zou kunnen verwachten. Ook leer je de favoriete plekjes van de verschillende vogelsoorten ontdekken. Ook de grauwe klauwieren hebben zo hun voorkeuren.

Mannetje Grauwe klauwier met links een jonge klauwier

Mannetje grauwe klauwier met een jong tussen het boerenwormkruid 

Het mannetje heeft een prachtig en kenmerkend verenkleed met zijn zwarte masker, mooie bruine rug en lichte buik die een  roze kleurzweem heeft. Als je eenmaal een mannetje grauwe klauwier gezien hebt herken je ze vaak al uit de verte. Anders is het met de jongen en de vrouwtjes die een veel ingetogener verenkleed hebben. Wel heel mooi vind ik trouwens, vooral als je de tekening van de veertjes goed kunt bekijken.

juveniele grauwe klauwier

Even het staartje showen bij een poetsbeurt

Erg leuk om weer eens een familie grauwe klauwier te kunnen zien, ze waren behoorlijk op hun hoede maar met geduld kom je vaak een heel eind en kon ik toch van ze genieten. Als een vogel begint te poetsen is hij op zijn gemak dus dat was een goed teken dat ik de vogels niet echt verstoorde en leuk natuurlijk om daar een paar foto's van te maken. Hier boven een jonge vogel die even zijn staartje laat zien tijdens een poetsbeurt.




Een bijzondere gewoonte van klauwieren is dat ze soms hun prooi op een doorn prikken als ze die niet direct op eten willen. Graag zou ik zoiets eens een keer zien en fotograferen, maar dat blijft nog even een wens. Een foto van een klauwier gewoon met prooi zou ik ook goed vinden maar het mannetje ging juist extra ver weg zitten toen hij wilde foerageren, tja, geen pottenkijkers er bij, zal hij wel gedacht hebben.

juveniele grauwe klauwier in zijn natuurlijke omgeving

Een jonge klauwier met lichte snavel en gestreept en geschubt verenpakje

Nog eens een jonge vogel, net als het vrouwtje hebben ze een geschubde buikzijde en ook de rugzijde is gestreept dat in tegenstelling tot het vrouwtje dat wel een geschubde buik heeft maar een effen bruine rug. Daarnaast heeft het jong een lichte snavel en is die van het vrouwtje donker. Het is me merkwaardig genoeg niet gelukt om het vrouwtje voor de lens te krijgen. Maar met papa en een paar van zijn kinderen ben ik ook meer dan tevreden.

https://www.youtube.com/watch?v=-D0zxqPYbog&feature=youtu.be

Hier boven een kort filmpje dat ik van het mannetje heb gemaakt, ik hoopte hem dichtbij te kunnen vastleggen met een prooi, maar dat feest ging niet door. Wel leuk om middels bewegende beelden te zien hoe alert hij is en alles in de omgeving goed in zich opneemt. Prachtige vogeltjes zijn het en ik word er altijd weer heel blij van als ik ze zie.



Tot besluit nog een paar foto's van het mannetje waar ik best content mee ben, jammer van de grasspriet die een beetje hinderlijk heen en weer waaide maar het licht was hier fijn en de vogel zat eindelijk even op de gewenste afstand. Wie weet krijg ik de komende weken nog nieuwe kansen, het zou leuk zijn het vrouwtje ook nog vast te kunnen leggen, maar hier ben ik toch ook al heel blij mee.

Ik wil hier ook nog even aandacht vragen voor mijn boek "Natuurkieker in Drenthe" dat in november zal verschijnen. Wie belangstelling heeft kan dat kenbaar maken via de mail:
natuurkieker@gmail.com.
Voor meer info zie Natuurkieker in Drenthe




dinsdag 5 augustus 2014

Boek: Natuurkieker in Drenthe

Er komt een boek van Natuurkieker!
Ik had er hier en daar al eens melding van gemaakt dat ik bezig ben om een boek te maken.
Het zal de vaste volgers ook wel opgevallen zijn dat er de laatste tijd een stuk minder blogs op de natuurkiekerblog verschijnen.
Dat alles heeft  in belangrijke mate te maken met het enorme werk dat het schrijven en samenstellen van een boek met zich meebrengt.
Een tijdrovende klus, maar tevens een boeiend avontuur want ja, hoewel ik me onder andere middels het bloggen wel veel bezig houd met schrijven, is een boek maken toch even wat anders.

Veel denkwerk was er van te voren over hoe het boek er uit zou moeten zien en wat er in zou moeten komen. Er is natuurlijk maar beperkt plaats in een boek, dat betekende dat er keuzes gemaakt moesten worden. Soms lastig en moeilijk, maar vooral ook heel leuk, spannend en leerzaam om zo weer eens een  heel onbekend project in te stappen.

Het gaat een boek worden dat gaat over de natuur zoals ik die als Natuurkieker in Drenthe beleef en fotografeer door de seizoenen heen. Je kunt veel natuurbelevenissen die ik in het boek beschrijf ook elders in Nederland beleven, echter de natuuravonturen in het boek en vrijwel alle foto's zijn gemaakt in Drenthe, het wordt derhalve een echt Drents natuurboek.



De titel van het boek is "Natuurkieker in Drenthe" met als ondertitel "waar kijken zien wordt".

Inmiddels is het boek zover gevorderd dat er samen met Vera Bosma van Syllabub een digitale versie van het boek in concept klaar is. Ik moet zeggen dat ik reuze trots ben op het resultaat dat er nu ligt en ik vind het prachtig dat ik het concept van de cover hier nu kan laten zien.
Er worden nu de komende tijd de puntjes op de i gezet en afrondende zaken gedaan zodat het boek uiteindelijk naar Veldhuismedia kan waar het boek gedrukt zal gaan worden.

Het zal een mooi hard cover, gebonden en genaaid boek worden in een vierkant formaat van 23x 23 cm met een inhoud van 156 pagina's.
De planning is dat het boek medio november zal verschijnen.
Wie belangstelling heeft voor "Natuurkieker in Drenthe" kan dat van af nu kenbaar maken door
dat te mailen naar natuurkieker@gmail.com


zaterdag 2 augustus 2014

Een zomerochtend in het Holtveen

Het Holtveen is een mooi gebied in het Dwingelderveld en is een gevarieerd terrein met  vennen,   heide en bomen. Ik ging er op 20 juli vooral heen voor de heideblauwtjes zoals ik in een vorige blog al heb laten zien. Omdat ik er al vroeg was besloot ik eerst door te lopen naar het water gedeelte.

Holtveen

Holtveen

Het waterpeil is in het Dwingelderveld in de afgelopen jaren flink omhoog gebracht en in het Holtveen zijn de gevolgen hiervan goed te zien.
Bomen die er stonden hebben door de verhoogde waterstand het loodje gelegd. Het is wat een bizar gezicht al die dode bomen, maar ze maken het landschap wel bijzonder. Daarnaast zijn die dode bomen een fijn toevluchtsoord voor veel grotere en kleinere dieren. Zij vinden er een uitkijkpost, voedsel en nestgelegenheid.

Juveniele Dodaars

Juveniele Dodaars

Water zorgt vaak voor extra dieren in een gebied, vogels maar ook veel insecten zijn er te vinden in de nabijheid van een ven. In het Holtveen vertoeven onder andere geoorde futen en dodaars en ik had het geluk dat er een mooie jonge dodaars te treffen. Het is de kleinste futensoort die we in Nederland kennen, lastig te fotograferen omdat ze voortdurend onder water duiken.

Waterhoen

Waterhoen

Het was windstil die morgen en dat gaf af en toe mooie spiegelingen. Bovenstaande waterhoen kwam prachtig voorbij zwemmen in het zachte ochtendlicht. Ook wel eens leuk om zo'n algemeen voorkomende vogel eens lekker voor de camera te krijgen. Ik vind waterhoentjes vaak lastig te belichten en nu werken de omstandigheden goed mee waardoor alle kleurnuances goed uitkomen.

Gewone pantserjuffer

gewone pantserjuffer


Er vlogen ook heel wat libellen rond, vooral de grotere soorten hadden het druk met heen en weer vliegen. Gelukkig lieten de juffers zich wat beter benaderen zoals bovenstaande Gewone Pantserjuffer, een algemene soort maar wel een heel fraaie en in het ochtendlicht kwamen de kleuren ook mooi uit. Helaas lukte het niet om een nog wat mooiere achtergrond te krijgen dus ik heb het donkere vlak op de eerste foto maar voor lief genomen.



Waterjuffers hebben sowieso niet zo'n lang leven, en regelmatig eindigt hun toch al korte leventje nog eerder doordat ze ten prooi vallen aan een ander dier. Libellen zijn een geliefde maaltijd voor vogels, libellen eten zelfs wel andere libellen en ook spinnen weten er weg mee zoals deze kruisspin. Zo is het altijd weer eten en gegeten worden.



Er waren ook enorm veel oranje zandoogjes, die overigens niet erg bereidwillig waren om te poseren. Gelukkig krijg je met zoveel vlindertjes toch wel even een kansje om er uiteindelijk een paar vast te leggen. Het is een soort die je niet overal zal aantreffen maar in Drenthe kun je ze op veel plaatsen tegenkomen.





Toen ik vervolgens een paar uurtjes later weer bij het heideveld aankwam waar ik heideblauwtjes wilde fotograferen waren die er inmiddels volop aan het ronddartelen. Ik heb er al een blog aan gewijd maar ik kan het niet laten om er in deze overzichtsblog toch ook nog maar een paar te plaatsen. Zo kwam er een eind aan een mooie zomermorgen in het Holtveen.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...