maandag 23 mei 2016

Adder in een boompje

Het is al weer een aantal weken geleden dat ik deze foto's maakte van de adder. Ik heb er nu toch nog even een blogje van gemaakt want het gebeurt me niet dagelijks, dat ik een adder in een boompje zie liggen. Voor mij de eerste keer dat ik een adder op deze wijze heb gezien.


Er wordt me regelmatig gevraagd wat ik atijd in de natuur heb te zoeken, het lijkt die mensen maar een saaie boel om altijd naar hetzelfde te kijken. Mensen die zelf ook graag de natuur ingaan weten wel beter en hebben ook vast de ervaring dat het nooit verveeld en dat je altijd weer nieuwe dingen ziet en nieuwe ontdekkingen doet. Deze adder is daar een mooi voorbeeld van, ik had wel eens gehoord dat adders wel in bomen kruipen en had er ook wel eens foto's van gezien.Heel leuk om dat nu dan eens met eigen ogen te kunnen zien.




Als we de adder niet naar het boompje hadden zien kruipen, hadden we het beestje vermoedelijk nooit gezien. Het ging helemaal tussen de takken zitten en een adder is niet zo heel groot en ook nog voorzien van een prima camouflagekleur. Het was sowie al lastig om het diertje te zien, maar het beestje fotograferen was helemaal lastig met alle takken, waar je natuurlijk ook nog eens af moest blijven om de adder niet te verstoren.



Het was niet zo'n bijzonder warme dag, maar de zon scheen wel en ik had het idee dat de adder de zon volgde. Het lag lange tijd op dezelfde plaats maar af en toe kwam het diertje in beweging en werd er een ander plaatsje gezocht. We hoopten telkens dat het dan een voor onze camara's iets beter bereikbaar plekje zou worden, maar het bleef fotograferen met hindernissen. De foto's zijn dan ook niet van super kwaliteit, maar de natuurbeleving was dat duidelijk wel.




Op het laatst werd ons geduld dan toch nog een beetje beloond en was de adder (bijna) in zijn geheel te zien en kon het ook goed in beeld worden gebracht dat het echt in een boom lag.
Een leuke ervaring en zo blijkt maar weer dat de natuur je altijd blijft verrassen en dat er steeds weer wat bijzonders gebeurt. En nu kan ik het boompje natuurlijk niet meer voorbij komen zonder even te speuren of er toevallig een adder in ligt te rusten...



maandag 16 mei 2016

Genieten van ijsvogels

Op uitnodiging van René ben ik onlangs afgereisd richting Amsterdam. De bedoeling was om te genieten van de grutto's en andere weidevogels en daarnaast waren me ijsvogels beloofd. 
Voor wie René niet kent, hij is een echte vogelfluisteraar, maakt prachtige opamen en weet ontzettend veel van het gedrag van vogels te vertellen. Nu mocht ik dus eens een dagje met hem op stap en ons startpunt was een plek waar ik ijsvogels zou kunnen bewonderen.





Als je vaste plekken regelmatig bezoekt, weet je wat er te beleven valt en zo was duidelijk dat de ijsvogels inmiddels jongen hadden en was het volgens René 100% zeker dat ik foto's van ijsvogels zou kunnen maken met een visje in hun snavel voor de jongen. Vol verwachting installeerde ik me met mijn camera en werd niet lang op de proef gesteld, of er kwam al een ijsvogel met een visje aangevlogen, genieten!




Er werden niet alleen visjes gebracht maar er werd voor het oog van de camera ook uitgebreid gepoetst. Altijd mooi om naar te kijken hoe een vogel zorgvuldig het verenkleed onderhoudt. Het is helemaal prachtig als het dan ook nog zo'n kleurrijke vogel is. Een ijsvogel heeft van die fraaie glimmende veren die afhankelijk van de lichtvalsteeds weer wat van kleur veranderen, boeiend om te zien hoe ze in het zonlicht veranderen van blauwgroen naar diepblauw.









Volgens René zou het zo maar eens kunnen gebeuren dat we ook nog getuige zouden kunnen zijn van een visoverdracht tussen pa en ma ijsvogel en wellicht zelfs een paring. Inderdaad werd ik letterlijk verrast door parende ijsvogels, het ging zo snel, dat ik niet alert genoeg reageerde, dus helaas slechts een paar "net niet"-foto's aan over gehouden, maar natuurlijk wel super om zo'n situatie mee te maken. Een vis-overdracht zat er ook tot ongenoegen van het vrouwtje ijsvogel niet in, maar dat leverde nog wel mooie plaatjes op. Ook het wegvliegen vanaf de tak door het mannetje kon ik een keer redelijk vastleggen, tjonge wat een snelheid hebben die diertjes, niet voor niets worden ze blauwe schicht genoemd.




Tot besluit van deze fantastische ijsvogelbelevenis nog een paar mooie opnamen die ik van deze schitterende vogels kon maken. Dieren waar je de hele dag wel naar kunt kijken, dat hebben wij niet gedaan, maar een aantal uren was ook genieten. Na dit geweldige begin kon mijn dag al niet meer stuk, maar zat nog meer in het vat want hierna gingen we op zoek naar de grutto's, echter daarover zal ik in een volgend blog vertellen.


zaterdag 30 april 2016

Lentebloesem

Een van de mooie dingen van de lente is toch wel het weer verschijnen van bloemetjes en het gaan bloeien van de bomen. Alles komt opnieuw tot leven en fleurt de omgeving op. Tegelijkertijd beginnen de vogels weer van zich te laten horen en ze je de eerste insecten uit hun winterverblijf komen. In deze blog een serie bloemen en bomen en struiken die ik de afgelopen maanden heb gezien.

Sneeuwklokje

Sneeuwklokje


De sneeuwklokjes zijn de eerste lentebodes en verschijnen al aan het eind van de winter om de komst van het voorjaar aan te kondigen. Bij mij begint het dan te kriebelen om de macrolens te gebruiken. Sneeuwklokjes zijn een veel gefotografeerd onderwerp juist omdat ze vaak de eerste bloemetjes zijn die verschijnen. Voor het natuurprogramma Roeg heb ik ook een filmpje gemaakt over sneeuwklokjes, dat is hier te zien.

Krokus

Krokus

Na de sneeuwklokjes wordt het met het verschijnen van de krokussen nog kleurrijker in tuinen en parken, ook altijd zo leuk om daar opnamen van te maken. Ik heb ze in mijn eigen tuin, dus dat is ideaal om af en toe even een uurtje fijn met de macrolens te spelen.

Speenkruid

Speenkruid

Speenkruid

Speenkruid is een heerlijk zonnig kruid dat met zijn gele kleur meteen opvalt als het gaat bloeien. Het is echter door die gele kleur en glimmende blaadjes een bijzonder lastig te fotograferen bloemetje. Voor menigeen dus een uitdaging om er aardige opnamen van te maken, ik heb ook weer een poging gewaagd, een registrerend plaatje en later nog eens wat meer proberen te experimenteren.

Wilg

Wilg

Wilg met aardhommel

Wilgen zorgen ook voor het lentegevoel, vooral als de meeldraden van de mannelijke katjes verschijnen en de insecten stuifmeel komen halen. Ik vind de katjes eigenlijk het leukst om te zien als de meeldraden net zo half te zien zijn, zoals bij de middelste foto hierboven. Wilgen zijn door hun vroege bloei heel belangrijk voor vooral bijen en hommels.

Appelbloesem

Appelbloesem

Blauwe druif

Blauwe druif

Als je dan na een paar mooie zachte lentedagen denkt dat we "zomaar" door zullen gaan met dat milde weer, word je toch weer geconfronteerd met de waarheid van oude gezegden.
" april doet wat hij wil" en"aprilletje zoet draagt nog wel eens een witte hoed" werden op 26 april weer eens bevestigd met een sneeuwlaag van enige centimeters. Van mij mag de sneeuw wegblijven zo laat in april, maar als het er dan toch is, maak ik er natuurlijk wel graag nog even een paar plaatjes van.

woensdag 30 maart 2016

Nog een keer urbanfotografie

In mijn vorige blog liet ik mijn eerste probeersels zien op het gebied van urbanfotografie. Ik zei toen al dat ik het vast nog wel eens weer zou gaan doen. Aangemoedigd door de reacties, voorzien van nieuwe plannen en samen met een fotografiecollega die het ook leuk leek, ben ik nog een keer naar dezelfde locatie gegaan.



Ik besloot om deze keer van alle plekjes opnamen met meerdere beichtingen te maken zodat ik er HDR-foto's van zou kunnen maken. Toevallig had Google net bedacht dat ze de NIK software collection gratis ter beschikking zouden stellen, een prima moment om die maar eens even aan te schaffen. De bewerkingen heb ik dus in Lightroom met het HDR programma van NIK gedaan. Ik heb me flink uitgeleefd met de diverse mogelijkheden.



Bovenstaand interieur had ik de vorige keer ook al gefotografeerd, een mooi doorkijkje waar ik nog wel eens opnieuw mee aan de slag wilde. Net als als bij  foto 1 en 2 heb ik ook hier gekozen voor zowel een gekleurde als een zwart/wit versie. Ik merk dat ik zelf toch wel een kleurenmens ben, al hoewel ik de zwart/witversies toch ook wel wat vind hebben.



De mooie blauw gekleurde deur kon ik ook deze keer niet ongemoeid laten, daar moest ik toch even een plaatje van maken. Het voordeel van HDR is natuurlijk dat je meer details in je foto's hebt en geen over- of onderbelicht delen. Door het samenvoegen van zoveel verschillende opnamen krijg je trouwens wel enorm grote bestanden.



De eerste keer dat ik bij deze bouwval kwam te fotograferen was het behoorlijk grauw en een beetje saai weer. Nu was het zonnig met een mooie wolkenlucht, dat gaf extra contrast, wat prima geschikt is voor HDR- fotografie. Ik moet zeggen dat ik me weer prima heb vermaakt en eigenlijk best enthousist raak over dit soort fotografie. En wat de HDR- techniek betreft, daar wil ik ook nog wel eens wat meer mee doen. Nu zijn de bewerkingen met opzet wat overdreven, maar het lijkt me ook boeiend om bijvoorbeeld  wat meer natuurijk ogende landschappen te maken, dus wordt vervolgd.

Voor degenen die het op is gevallen dat er opeens geen nieuwe blogjes van mij verschenen, het is goed met me hoor en ik ben nog steeds natuurkieker, maar andere zaken vragen even heel veel aandacht. Ik hoop dat ik nu weer vaker een nieuw blogje kan plaatsen.

zondag 7 februari 2016

Een uitstapje naar urbanfotografie

Ik hou van oude vervallen gebouwen, het boeit me en laat me fantaseren over hoe het was toen het nog in gebruik was en wie er gewoont en/of gewerkt hebben.Vaak denk ik dan dat ik daar best foto's van zou willen maken, maar het bleef bij voornemens. Maar nu heb ik dan toch eens daad bij het woord gevoegd en heb een eerste poging tot urbanfotografie gedaan.




De eerste vraag die ik mezelf stelde was hoe je zo'n bouwval nu het best tot zijn recht kan laten komen. Als je geen ervaring hebt, zoals ik, komt het dan toch neer op eenvoudigweg van alles proberen. Zo heb ik een aantal opnamen omgezet naar zwart/wit, dat geeft sowieso al een extra desolaat sfeertje vind ik en heb daarbij de contrasten ook nog maar eens flink opgeschroefd.




Het is best vreemd als je zo door zo'n verlaten gebouw loopt, dit staat er al een tijdje zo en alle zaken van waarde zijn er in de loop der tijd wel uitgesloopt of uitgejat. Overal ligt puin en glas en de tegeljes die er ook nog lagen waren spekglad. De verf op de deuren bladderde af en dat vond ik wel fotogeniek, mooi hoe weer en wind zo zijn invloed heeft doen gelden.





Bij urbanfotografie wordt vaak in zwart/wit gefotografeerd, maar ook zie ik wel prachtige kleurenopnames voorbij komen. Het is de vraag wanneer je kiest voor zwart/wit of voor kleur. Ik ben daar nog niet en laat hierboven van een paar foto's maar eens zowel een gekleurde als een zwart/wit-versie zien.




Bij deze blauwe deur was het geen twijfel over kleur of zwart/wit, zo'n fraaie felblauwe kleur vormt een mooi contrast met de andere kleuren. En ook mooi de oude deurklink en de eenvoudige deurgrendel, een fraai detail en leuk om te zien dat die de enige afsluiting van de deur vormde.




Tot besluit nog een paar probeersels, ik vond het leuk om te doen. Best een uitdaging om te zoeken naar leuke fotogenieke plekjes en details. Ik denk dat ik het vast nog wel eens weer ga doen en zal me ook verder verdiepen in de technieken. Het is leerzaam om zo af en toe een uitstapje te maken naar heel andere fotografie-onderwerpen, maar hoe dan ook zal de natuurfotografie toch wel mijn hoofdmoot blijven, wat dat betreft blijf ik een echte natuurkieker.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...