woensdag 16 april 2014

Even weer genieten van Kievitsbloemen

Net als bij de bosanemoontjes kijk ik ook ieder jaar weer uit naar het verschijnen van de prachtige klokvormige bloemetjes van de kievitsbloemen. Een plantensoort die op een enkele plek in Nederland echt in het wild voorkomt, maar die aangeplant in tuinen en parken ook te vinden is. Bij mij in de buurt is een parktuin waar al jaren een mooi groepje kievitsbloemen staat.


Op 2 april heb ik me er eens even serieus mee bezig gehouden. Het zijn prachtige bloemen met een heel mooie tekening, maar ik vind het een enorme uitdaging om er ook echt mooie foto's van te maken. Ik was er al een paar keer geweest, maar steeds was het licht me niet naar de zin, maar nu had ik mooi avondlicht en hoopte daar goed gebruik van te kunnen maken.


Al die kievitsbloemen staan dicht op elkaar en het is zoeken naar een exemplaar dat wat vrijstaat en dan ook nog zijn klokje goed wil tonen. Maar als je alle tijd hebt om je met een onderwerp bezig te houden is het leuk om te zoeken naar mooie composities en het juiste licht. Ik heb ook gebruik gemaakt van verschillende lenzen. De bovenste foto is gemaakt met een standaardzoomlens op 50mm en een diafragma van f3.2 en de onderste is gemaakt met een 100 mm macrolens en een diafragma van f2.8 bijna dezelfde foto's en toch net even anders.


Bij bovenstaande foto's is er ook eenzelfde tafereel, maar heb ik door onder een verschillende hoek te fotograferen en door de veranderende avondzon heel verschillende achtergronden gekregen.
Tja en wat dan de mooiste is mag iedereen zelf bepalen.


Hommels en kievitsbloemen hebben elkaar nodig. De hommels zijn blij met het stuifmeel en de kievitsbloemen worden door de komst van de hommels bestoven en kunnen dan vrucht zetten.
Lastig trouwens om die hommels er bij op te krijgen. Je moet ze eigenlijk in de vlucht vast leggen want als ze van het stuifmeel willen snoepen verdwijnen ze helemaal in de bloem.





Tot besluit nog een paar opnamen waar ik ook tevreden mee ben. Het is ieder jaar weer een feestjes als deze bloemen er zijn. Ze zijn zo mooi en het geeft veel voldoening om er een tijdje met je neus bovenop te liggen en te genieten van deze mooie bloemen. Ze beginnen al weer minder mooi te worden, dus het zal niet lang meer duren tot ik het weer zal moeten doen met de foto's. Zo zijn er iedere keer van die mooie natuurcadeautjes waar je even van mag genieten om vervolgens weer een jaar te moeten wachten tot ze opnieuw verschijnen.


zondag 13 april 2014

De witte kwikstaarten zijn er weer volop

Witte kwikstaarten (Mocatilla alba) zijn algemeen voorkomende vogeltjes die vooral als zomergast voorkomen in ons land. In deze tijd zijn er ook nog heel wat zogenaamde doortrekkers, witte kwikstaarten die op doorreis zijn naar nog noordelijker streken om daar te broeden. In ons land zullen zeker zo'n 100.000 paartjes vooral in de meer landelijk gelegen plekken broeden en hun jongen groot brengen.



Witte kwikstaarten zijn mooie slanke vogeltjes met een lange staart, waar ze ook hun Nederlandse naam aan hebben te danken. Als ze even stilstaan zie je ze voortdurend snel hun staart op en neer bewegen.
Het zijn heel actieve vogeltjes en dat maakt het niet eenvoudig om ze mooi te fotograferen. Ik was dan ook blij dat ik onlangs een kwikstaart trof die even een tijdje bleef zitten.



Er werd flink gepoetst op het verenkleed, wie weet was het wel een doortrekker die nog weer verder reizen moet. Maar het kan natuurlijk ook zijn dat het pakje opgeleukt werd om meer indruk te kunnen maken op een eventuele partner. Hoe dan ook ik vond het mooi om even uitgebreid van de activiteiten van dit kleine vogeltje te genieten. Altijd leuk om even contact met zo'n diertje te maken door even te fluiten, dat geeft meteen alertheid te zien en nieuwsgierigheid waar dat geluid vandaan komt.



Na een tijdje op het draadje gezeten te hebben vloog het kwikstaartje naar de grond om daar tussen het gras op zoek te gaan naar insecten. Hij had ook vanaf het draadje al eens gehapt naar vliegjes, maar poetsen en eten vangen bleken toch niet samen te kunnen. Nu op de grond ging het vliegjes vangen een stuk beter en rende hij tussen de grassprietjes door achter zijn potentiële eten aan.




Ik vind het zelf boeiend om te zien hoe verschillend de  foto's zijn op het draadje met een egale achtergrond en alle focus op het vogeltje. En bij het laatste deel van de serie zit hetzelfde kwikstaartje in zijn eigen rommelige en natuurlijke omgeving. Ik heb zelf eigenlijk wel een voorkeur voor de laatste foto's, maar het is aan de andere kant ook leuk om een vogeltje vrij zittend vast te kunnen leggen.
In beide gevallen was de natuurbeleving even groot, het is altijd leuk om een tijdje naar het gedrag van dieren te kijken. Ik heb me dan ook weer prima vermaakt met dit niet zo heel kleurrijke maar wel heel actieve witte kwikstaartje.

woensdag 9 april 2014

natuuravontuur in eigen omgeving

Het is al een hele tijd geleden dat ik een blogje heb gemaakt van natuuravontuur in eigen omgeving. De hoogste tijd om weer eens aandacht te besteden aan hetgeen ik zie als ik met een aantal natuurliefhebbers door de nabije omgeving loop. We verbazen ons vaak dat we op overbekende rondjes in de omgeving telkens weer nieuwe natuurontdekkingen doen.


Nu alles weer aan het ontluiken is zijn ook de natuurwandelingen dicht bij huis een groot genoegen. We gaan trouwens altijd op pad en laten ons zelden door de weersomstandigheden tegenhouden. Maar we genieten natuurlijk wel extra als het zulk mooi weer is als we de afgelopen weken hebben mogen beleven.
Het is bijna niet bij te houden zo hard schiet alles uit de grond er verandert steeds enorm veel in een week tijd. Speenkruid met een parmantig madeliefje er tussen, de bosanemoontjes bloeien en het knalgeel van de forsythia, wat een uitbundige lentebodes.




De twee grote statige platanen kunnen ook zeker op onze aandacht rekenen. Imposante bomen zijn het met prachtige vormen en hun karakteristieke vlekkerige boombast.
Gelukkig heeft men deze bomen ongemoeid gelaten, wat niet gezegd kan worden van veel andere grote oude bomen in de buurt die ofwel zeer rigoureus zijn gesnoeid of zelfs helemaal zijn gekapt. Jammer dat men niet altijd even zorgvuldig lijkt om te gaan met die oude bomen.


We nemen ook altijd de camera mee als we gaan wandelen en we zoeken dan ook naar leuke dingetjes in de natuur die de moeite waard zijn om vast te leggen. Door dat bewuste rond speuren ontdekken we toch altijd wel weer groene zaken die de moeite waard zijn om te fotograferen. Bijvoorbeeld het vergane blad waar doorheen het nieuwe frisse lentegroen te zien is. Maar ook de beide stukken boomstam hebben we eens uitgebreid bekeken en de korstmossen en de groene uitlopertjes bewonderd, wat een groeikracht zit er nog in zo'n boomtak, dat die gewoon uitloopt ook al is hij van de boom afgezaagd.


Ook een geliefd onderwerp om te fotograferen is dit eendentrio, drie zogenaamde soepeenden, eenden die een mengeling zijn van de wilde eend en tamme eenden. Ze lopen vrij rond en houden zich altijd op in de buurt van een vijver. Nu lagen ze mooi samen wat te dommelen bij een grote kei en de bloemetjes maken het lenteplaatje helemaal af. Een van de eendjes moest toch even goed kijken wat al die mensen opeens om hen heen aan het doen waren.



Tot besluit nog een paar foto's van de paardenkastanje, het is onvoorstelbaar hoe snel alle bomen nu groen kleuren door het frisse groen van nieuwe blaadjes.
De paardenkastanje krijgt daarnaast ook nog eens een prachtige bloeiwijze en zoals te zien is stonden de knoppen al op het punt om te gaan bloeien. Ik vind het bij de paardenkastanje ook altijd mooi om de dikke wat kleverige bladknoppen vast te leggen, maar daarvoor waren we zelfs al weer te laat.
Een heerlijke wandeling was het en wat een luxe eigenlijk om zoveel moois op loopafstand van je eigen huis te hebben.




zondag 6 april 2014

Love is in the air...

Het is volop lente, daar kunnen we niet om heen. Er bloeit van alles en de blaadjes komen weer aan de bomen. Overal zie je vlinders, bijen en andere insecten en hoor je vogels fluiten. Tezamen met het mooie weer is het enorm genieten van de lente. In deze blog een paartje ooievaars dat ook duidelijk in the mood was vanwege het voorjaar.












Het gaat goed met de ooievaars en hier in de buurt zitten al weer verschillende paartjes op een nest. Ik heb onlangs een hele tijd bij een paartje ooievaars staan kijken. Ik had mijn camera nog maar amper geïnstalleerd toen het mannetje een poging deed om met zijn vrouwtje te paren. Bijzonder twee van die grote vogels die daar hoog in de lucht boven op zo'n nest in love te zien. Het was mooi lenteweer maar af en toe verdween de zon even achter de wolken helaas was dat juist bij deze serie ook even zo.
De foto's zijn daarom helaas wat kleurloos, maar toch ben ik best blij met deze serie van de ooievaars.
Later heb ik nog veel meer foto's kunnen maken van dit verliefde stel maar dat komt nog wel in een volgend blog en daar zal ik dan ook laten zien hoe zo'n verschil het maakte of er wel of geen zon was.

woensdag 2 april 2014

Bosanemoontjes

Tot een van de jaarlijks terugkerende lentegenoegens behoort wat mij betreft zeker ook het weer verschijnen van de bosanemoontjes. Mooie frêle, helderwitte bloemetjes zijn het met fraai ingesneden blad. Echt bloemetjes die uitnodigen om eens uitgebreid de macrolens op te richten.


Zaterdag 29 maart heb ik me een paar uurtjes bezig gehouden met de bosanemoontjes en ze op allerlei manieren proberen vast te leggen.
Het zijn prachtige bloemetjes, maar dat wil nog niet zeggen dat je er ook zomaar prachtige foto's van maakt. Het was een mooie zoektocht om te komen tot foto's die net even meer zijn dan gewone foto's zoals hier boven.



Bosanemoontjes hebben heel mooie meeldraden, de moeite waard om die ook even wat extra aandacht te geven. Terwijl ik daar zo languit bij deze bloemetjes lag hoorde ik kinderen aankomen. Het bleek een groep jonge scouts te zijn die een lange wandeltocht maakten en zich afvroegen wat ik daar languit liggend in de berm deed. Ik hoorde ze gokken op kikkers, maar het waren dus bloemetjes en ze weten nu allemaal dat die bosanemoontjes heten.




Vaak ga ik zonder echt duidelijk omlijnd plan op stap laat en me dan verrassen door wat ik op mijn natuurtochten tegenkom. Maar ik vind het toch ook erg leuk om me gericht op een enkel onderwerp te  focussen en daarmee te experimenteren met techniek en compositie. Fotografie is spelen met licht en het is boeiend om te zien hoe bepalend het is voor de sfeer van een foto hoe je gebruik maakt van het licht.




Deze bosanemoontjes zaten in de berm tussen het gras. Dat gras geeft snel een rommelige indruk en met macrofotografie kunnen grassprieten en dergelijke echt storend in de weg staan. Grassprieten weghalen vond ik niet echt een optie, ik wilde er eigenlijk zelfs wel gebruik van maken.
Dus nog platter op de grond en dwars tussen de grassprieten door fotograferen. En ook boeiend om dat vooral met tegenlicht te doen.
Ik ben best content met deze serie en het was ook heerlijk om met dat mooie lenteweer lekker een paar uurtjes bezig te zijn met deze mooie bloemetjes.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...