vrijdag 24 oktober 2014

Bloemen gemaakt van herfstbladeren

De herfst vind ik een prachtig seizoen, er is zoveel te zien en te beleven en vooral ook de herfstkleuren zijn fantastisch. Ik geniet er ieder jaar opnieuw van als de bomen zich weer in herfstkleuren hullen. De herfst nodigt uit om een fijne wandeling te maken, heerlijk te fotograferen en ook om creatief bezig te zijn met herfstmaterialen.



De Amberboom is een van de boomsoorten die in de herfst uitbundig gekleurd is. Prachtige warme tinten van geel tot dieprood. Ik wil dan al die bladeren wel oprapen en verzamelen, tja dat kan natuurlijk niet, maar ik neem er altijd wel even een paar mee die ik thuis nog even kan bewonderen. Ook kan ik het niet laten om dan  een foto van zo'n mooi gekleurde boom te maken. Onlangs zag ik dat Hannie  heel fraaie bloemen maakte van herfstblad, dat leek mij ook heel leuk om te doen en dus heb ik een middagje les gehad in herfstbladbloemetjes maken...








Het maken van de herfstbladbloemetjes gaat volgens de werkwijze zoals je ook papieren bloemen maakt. Eerst vouw je het hart, door enkele blaadjes op te rollen zoals te zien is op de bovenstaande foto's. Door meerdere blaadjes over elkaar heen te vouwen bepaal je zelf hoe dik je het hart maakt, meestal zul je twee of drie blaadjes gebruiken, neem hiervoor de wat grotere exemplaren.
Als je het hart dik genoeg vindt, schik je er wat kleinere blaadjes omheen die de bloemblaadjes moeten vormen. Als je tevreden bent bind je het geheel samen met binddraad en klaar is je bloem.
Je kunt blaadjes van verschillende bomen gebruiken, het is een kwestie van uitproberen wat je het leukst vindt. Ik heb gemerkt dat bloemetjes van amberblad naast de mooie kleuren, ook nog eens lekker ruiken, dat is natuurlijk helemaal fijn.




Het is gezellig om zo een een middagje creatief  bezig te zijn, lekker rommelen met materialen uit de natuur en ondertussen bijkletsen. De herfst is wat mij betreft ook echt zo'n seizoen om dit soort dingen te doen, vooral als het buiten wat druilerig is, is het leuk om de warme herfstkleuren naar binnen te halen. Deze herfstbladbloempjes kun je zowel buiten als binnen gebruiken om mee te decoreren, binnen zullen ze natuurlijk sneller uitdrogen, maar ook dan zijn ze nog steeds heel decoratief.





Toen ik  bezig was om de herfstbladbloempjes te fotograferen bedacht ik dat ik er ook wel even een stilleven van kon maken. Af en toe maak ik een decoratief hoekje met steeds de zinken gieter als terugkerend element. Deze keer dus de gieter te midden van een herfsttafereel, altijd leuk om even te experimenteren en verschillende composities te maken.


Uiteraard ook deze keer  even aandacht vragen voor het boek Natuurkieker in Drenthe. Zo langzamerhand kan ik beginnen af te tellen, het is nog maar een paar weken tot het 15 november is en mijn eerste eigen natuurboek zal worden gepresenteerd.
Het is heel fijn dat er al veel boeken zijn besteld, het is enorm spannend om een boek uit te geven en echt geweldig dat er zo enthousiast wordt gereageerd.
Het boek wordt door mijzelf uitgegeven en is rechtstreeks bij mij te bestellen. Het natuurkiekerboek bevat 156 pagina's vol foto's en verhalen over de Drentse natuur en kost 22,50 euro (en 2 euro bijdrage in de verzendkosten).Wie het ook wil ontvangen of meer informatie over het boek wil hebben kan een mailtje sturen naar  natuurkieker@gmail.com




zondag 19 oktober 2014

Struinen bij de Witte Venen

De Witte Venen is een mooi natuurgebied in Drenthe, een gebied waar je vaak heerlijk kunt rondstruinen zonder veel mensen tegen te komen. Het is een afwisselend gebied met veel vennen en plassen, graslanden, bosjes en struweel. Op 20 september heb ik er weer eens een aantal uren heerlijk rondgedwaald.

Grote zilverreiger

Dodaars

Nijlgans met jongen

Het water trekt het hele jaar veel vogels aan, wel lastig trouwens om de vogels van redelijk dichtbij te kunnen bekijken en fotograferen, want rondom het water is het nogal open en dus zien de vogels je al van verre aankomen. Het zou een prachtige plek kunnen zijn voor een kijkhut. Nu waren er vele wilde eenden, grauwe ganzen, opvallend veel dodaars, ik heb er zeker acht geteld, verder vijf grote zilverreigers en er was nog een gezinnetje nijlganzen met nog tamelijk kleine jongen.

Bloedrode heidelibel

bloedrode heidelibel

Het was een mooie vrijwel windstille ochtend waarbij de aanwezige mist langzaam plaats maakte voor de zon. Van de zon werd volop gebruik gemaakt door de dieren die zich er heerlijk in koesterden. Zo zat deze bloedrode heidelibel (Sympetrum sanguineum) ook mooi in het zonnetje en bleef er dusdanig lang zitten dat ik er een paar leuke opnamen van kon maken.

Watersnuffels

Watersnuffels

Voor dieren die maar een kort leventje hebben is het natuurlijk belangrijk dat er wordt gezorgd dat er een nieuwe generatie zal komen. Er werd bijvoorbeeld door de watersnuffels (Enallagma cyathigerum) dan ook nog volop gepaard en het blijft leuk om zo'n zogenaamd paringswiel vast te leggen. Waar die beestjes gaan zitten heb je niet voor het zeggen, maar ze zorgen zelf wel voor variatie.

Moerashertshooi

Moerashertshooi

Dit plantje zag ik ook staan, het viel op ondanks de kleine bloempjes en ik besloot om er maar even een paar foto's van te maken zodat ik thuis kon proberen uit te zoeken wat het was want ik kende het niet. Thuisgekomen kwam ik er achter dat het niet zo vreemd was dat het plantje me onbekend was, het is moerashertshooi (Hypericum elodes) en dat is in Drenthe een zeer zeldzaam plantje. Een leuke vondst dus en mooi dat het in een van mijn favoriete natuurgebiedjes blijkt te groeien.

kostgangerboleet groeit op aardappelbovist

Kostgangerboleten en aardappelbovisten

Het aantal paddenstoelen viel me nogal tegen die dag, maar ja toen was het ook lang droog en hoge temperaturen, niet ideaal voor paddenstoelen om hun kop boven de grond te steken. Wel waren er prachtige kostgangerboleten, een paddenstoel die op aardappelbovisten groeit. Een bijzondere manier van samenleven van deze beide paddenstoelensoorten. Ieder jaar zoek ik ze wel even op in dit gebiedje, het merkwaardige is dat aardappelbovisten op diverse plekken volop voorkomen, maar dat is niet zo met de kostgangerboleten. Naast de aardappelbovist is er voor de kostgangerboleet vermoedelijk meer nodig om te kunnen ontwikkelen, de Witte Venen is blijkbaar zo'n omgeving die optimaal is voor de kostgangerboleet.

spin

kruisspin

kruisspin

We zitten nu natuurlijk in de herfst en dan is het ook de tijd bij uitstek voor spinnen, niet dat er meer zijn dan ervoor, maar in de herfst zijn ze wel het grootst en dus het best zichtbaar. Hoewel ik niet een echte held met spinnen ben, moet ik ze toch altijd even goed bekijken en fascineren ze me telkens weer met hun vernuftige gedrag. Het maken van een web bijvoorbeeld is toch een buitengewoon staaltje van vakmanschap van zo'n spinnetje.

spitskopje

veldsprinkhaan

Tot besluit nog een paar sprinkhaantjes, altijd leuk om te zien en dikwijls niet erg meewerkend als het gaat om foto's maken. Het sabelsprinkhaantje, een spitskopje, had er duidelijk geen zin in en bleef tussen de vegetatie verstopt zitten. Niet zo'n geweldige foto dus maar ik vond het wel leuk om er weer eens een te zien. De veldsprinkhaan zat wel heel mooi vrij en ook nog in een mooie entourage dus met die foto ben ik best tevreden. Verbazingwekkend trouwens hè, wat een schutkleur dat diertje heeft, zelfs al weet je waar hij zit moet even goed kijken.
Zo was het heerlijk een aantal uurtjes rondstruinen, waarbij ik amper afstand heb afgelegd maar wel volop natuurbeleving heb gehad.



Ook deze keer weer even aandacht voor mijn boek "Natuurkieker in Drenthe" dat op 15 november 2014 zal verschijnen.
Bij de  drukker zijn ze nu bezig om van het digitale bestand een tastbaar boek te maken. Het boek bevat een bonte verzameling verhalen en foto's van de Drentse natuur, zoals ik die de afgelopen jaren heb beleefd. "Natuurkieker in Drenthe" kost 22,50 euro en 2 euro verzendkosten.
Het boek geef ik in eigen beheer uit en om het boek te bestellen of voor meer informatie kun je een mailtje sturen naar: natuurkieker@gmail.com
In deze blog heb ik ook al wat verteld over mijn boek.





zondag 12 oktober 2014

Blauwe Reiger vangt muis en hagedisjes

Al weer een tijd geleden, op 20 augustus, kwam ik een jonge blauwe reiger (Ardea cinerae) tegen die druk naar voedsel aan het zoeken was. Hij leek zich helemaal niets van mijn aanwezigheid aan te trekken en dat gaf me de kans om hem uitgebreid te bekijken en te volgen bij zijn bezigheden.



De jonge blauwe reiger had een plekje gezocht bij een weiland met koeien. Het leek wel of hij even twijfelde om zich te gaan vermommen als zijn kleine neef de koereiger (Bubulcus ibis), maar uiteindelijk keerde hij toch de koeien de rug toe en richtte zich op het vinden van voedsel.



Hij bleek al een uitstekend jager te zijn, het is toch best verbazingwekkend dat zo'n jong dier dus precies weet hoe hij te werk moet gaan en zich zelfstandig van voedsel kan voorzien.
Binnen de kortste keren had hij een muisje opgemerkt en met een bliksemsnelle beweging met zijn lange dolkvormige snavel had hij het arme diertje te pakken en was het hap-slik-weg met het muisje.


                         

Brutale jagers zijn het die blauwe reigers en uitermate boeiend om te zien hoe ze met een scherpe blik en een goed gehoor naar een eventuele prooi speuren. Op deze dag was er behoorlijk veel wind en op het filmpje hoor je dat ook overduidelijk, Wat ik fascinerend vond om te zien is dat de lange uitgestrekte hals van de reiger meebeweegt met de wind, maar de kop houdt hij roerloos op zijn plaats, echt heel bijzonder om te zien, dus zeker het filmpje even bekijken!






In een filmpje kun je de wijze van jagen heel mooi bekijken, maar ook een fotoreeks van een jagende reiger vind ik zelf nog steeds mooi. Op foto's kun je langdurig een bepaalde houding bekijken, zo kun je extra goed zien hoe geconcentreerd zo'n dier bezig is om zijn doel te bereiken. Zijn hele lijf doet mee bij zo'n actie en prachtig hoe gestroomlijnd de reiger er bij staat.



Een blauwe reiger is een veelvraat, hij werkt alles wat ie tegenkomt naar binnen, van vis tot mol en van muis tot vogeltje. Vaak zie ik ze muizen vangen en ik hoop altijd nog eens op een heel grote prooi waar hij echt zijn best voor moet doen. Als ze zo aan het jagen zijn is het altijd een verrassing wat er in de snavel blijkt te zitten als een aanval doen in het gras of in een sloot. Tot mijn grote verrassing bleek deze reiger te jagen op levendbarende hagedissen, die had ik daar aan de rand van de wei niet verwacht, maar ik had ook nog nooit een reiger ze zien vangen. Wel jammer want zo goed gaat het helemaal niet met de levendbarende hagedissen en nu werden er zo twee achtereen naar binnen gewerkt door deze rover.




Ik heb toch wel met een dubbel gevoel naar deze gebeurtenis gekeken, ik weet ook wel dat een reiger ook moet eten, maar dat hij nu net die hagedisjes uit het gras moest plukken, vond ik toch wel treurig.
Ik had juist een andere plek bezocht en was blij daar een glimpje van een paar levendbarende hagedisjes op te vangen, te kort om foto's van te kunnen maken. En nu stond die brutale blauwe reiger daar te pronken met een hagedisje in zijn grote snavel. Tja de natuur is niet altijd een feest en ik wordt niet altijd even blij van wat ik zie, maar het hoort er allemaal bij, ook dit is natuur.





Ook nog even aandacht voor het boek "Natuurkieker in Drenthe" dat op 15 november zal verschijnen.
Het digitale concept ligt bij de drukker en over een aantal weken zal het dus als tastbaar boek verkrijgbaar zijn. Het boek bevat een bonte verzameling verhalen en foto's van de Drentse natuur, zoals ik die de afgelopen jaren heb beleefd. "Natuurkieker in Drenthe" kost 22,50 euro en 2 euro verzendkosten. Ik geef dit boek in eigen beheer uit, je kunt het dus rechtstreeks bij mij bestellen.
Om het boek te bestellen of voor meer informatie kun je een mailtje sturen naar: natuurkieker@gmail.com
In deze blog heb ik ook al wat verteld over mijn boek.


zondag 5 oktober 2014

Onverwacht oog in oog met een oranje luzernevlinder

Eigenlijk was het op 28 september mijn bedoeling om eens even op zoek te gaan naar paddenstoelen. Echter op de plek waar ik ging kijken was niks te vinden waar ik wat mee kon en ik besloot daarom ergens anders mijn geluk te beproeven en daar gewoon te kijken wat mijn pad zou kruizen.



Ik liep een paadje op en zag meteen al wat icarusblauwtjes vliegen en ik hoorde sprinkhaantjes tsjirpen en warempel hoorde ik ook nog een groen specht lachen, hier zou ik me wel even vermaken.
Terwijl ik rustig rond speurde zag ik opeens een knalgeel vlindertje, het zou toch niet... maar jawel het was een oranje luzernevlinder!
Die vind ik zo mooi en ik had ze het hele jaar nog niet kunnen ontdekken, dus alle hens aan dek en achter deze gele schoonheid aan.



Oranje luzernevlinders komen in Nederland voor als trekvlinder, vorig jaar was er een echte invasie van deze vlindersoort. Ik heb van deze vlinder toen voor het eerst een fotoserie kunnen maken, nog een hele kunst want het zijn rusteloze beestjes. Ook deze oranje luzernevlinder bleek een vrolijke fladderaar, maar hij maakte het me makkelijker door netjes het pad te blijven volgen.



De oranje luzernevlinder is familie van de witjes (Pieridae), zoals de koolwitjes,  oranjetipjes en de citroenvlinders, waar een oranje luzernevlinder nog het meest op lijkt. In mei/juni komt de eerste generatie vlinders vanuit het zuiden van Europa en Noord Afrika naar ons land gevlogen. De meesten blijven in de zuidelijke provincies, maar in het hele land worden ze wel aan getroffen en dus ook in Drenthe. De eerste generatie zorgt hier ook voor nageslacht en de oranje luzernevlinder in deze blog is er ook een van  de tweede generatie, een mooi vers en gaaf mannetje.



Het vlindertje vloog van bloem naar bloem, waarbij opviel dat hij uitsluitend op de herfstleeuwentand (Leontodon autumnalis) ging zitten. Wel een goede keuze hoor want dat is een plant die veel voedsel biedt voor insecten als bijen en vlinders. En voor mij makkelijk want zo was het voor mij eenvoudig in te schatten waar hij naar toe zou vliegen. Af en toe verraste hij me toch door even op het zandpad te gaan zitten, ik neem aan voor een kort zonnebad om zo goed actief te kunnen blijven. Voor mij een kans om er op de buik naast te gaan liggen en nog eens vanuit een ander standpunt vast te leggen hoe mooi dit beestje was.



De komende tijd zal ik vast ook nog wel aan paddenstoelen toekomen. maar met het mooie nazomerse weer voelde het eigenlijk logisch dat ik vlinders voor de lens had en geen paddenstoelen. De oranje luzernevlinder is, zeker als het nog wat mooi weer blijft, nog wel een paar weken aan te treffen. Het blijft een uitdaging om deze rusteloze soort vast te leggen, maar ze zijn zo prachtig dat het de tijdsinvestering zeker waard is.


Ook nog even aandacht voor het boek "Natuurkieker in Drenthe" dat op 15 november zal verschijnen.
Het digitale concept ligt bij de drukker en over een aantal weken zal het dus als tastbaar boek verkrijgbaar zijn. Het boek bevat een bonte verzameling verhalen en foto's van de Drentse natuur, zoals ik die de afgelopen jaren heb beleefd. "Natuurkieker in Drenthe" kost 22,50 euro en 2 euro verzendkosten.
Om het boek te bestellen of voor meer informatie kun je een mailtje sturen naar: natuurkieker@gmail.com
In deze blog heb ik ook al wat verteld over mijn boek.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...