zaterdag 27 juni 2015

Een warme zomerdag in Drenthe

Het is al weer een aantal weken geleden, maar met de warme dagen die we nu mogelijk in het verschiet hebben, wijd ik nog graag even een blogje aan de eerste tropische dag die we op 5 juni hadden dit jaar. Bloedje warm was het, maar samen met Anita en Mirjam besloten we gewoon lekker op stap te gaan, zoals we lang geleden tijdens een koude dag hadden besloten. Het werd een mooie dag waarop we veel te zien kregen ondanks de hoge temperaturen.

Viervlek

Viervlek

Viervlek

Ik werd als gids benoemd en ik besloot dat we eerst even zouden kijken of er toevallig nog een uitsluipende libel te vinden was. Het geluk was met ons, het eerste begin van het uit het larvenhuidje kruipen zagen we niet meer, maar we vonden wel een mooie viervlek, die zich nog aan het ontwikkelen was. Zo konden we toch nog een heel stuk van het bijzondere metamorfoseproces volgen. In een ander blog zal ik er nog meer van laten zien met ook nog andere viervlekken.

Lissnuitkever

Lissnuitkever

Terwijl de viervlek langzaam zijn uiteindelijke uiterlijk aan het krijgen was, hadden wij de tijd om te kijken wat er verder daar in de directe omgeving te zien was.
De gele lissen bloeiden volop en dan is het de moeite waard om even te kijken of er ook kevertjes op zitten. En ja hoor het kostte niet veel moeite om de kleine kevertjes te vinden die dol zijn op gele lissen. Het zijn snuitkevertjes met de naam lissnuitkever of lissenboorder (Mononychus punctum album). Voor meer informatie over deze kevertjes, zie deze blog.

Lantaarntje met prooi

Lantaarntje met prooi

Daar waar het snuitkevertje zich vergreep aan de gele lissen, zag ik ook een waterjuffer die een vliegje zat op te peuzelen. Wat het precies voor een vliegje was dat als maaltijd diende heb ik niet kunnen achterhalen. Libellen op naam brengen blijf ik bij veel soorten ook lastig vinden, maar gelukkig was dit een van de makkelijk op naam te brengen soorten namelijk een lantaarntje (Ischnura elegans), goed te herkennen aan het (meestal) blauw gekleurde eindje aan het lijf.

Rups van donsvlinder

Rups van donsvlinder

Toen we de kersverse viervlek weg hadden zien vliegen, besloten we onze heerlijke schaduwplek te verlaten en naar een ander gebiedje te gaan. Bij de auto aangekomen zagen we de prachtige rups van een donsvlinder (Euproctis similis), een heel algemene soort nachtvlinder. Het is fascinerend te weten dat deze zeer kleurrijke rups uiteindelijk zal veranderen in een schitterende sneeuwwitte vlinder.

Azuurwaterjuffer

Azuurwaterjuffer

Azuurwaterjuffer

Op ons volgende plekje zagen we enorme aantallen waterjuffertjes in het water, vrijwel allemaal azuurwaterjuffers(Coenagrion puella) volgens mij heb ik er nog nooit zoveel bijeen gezien. Het warme weer, na een koude periode, zette blijkbaar een massale voortplantingsdrang opgang. We hebben daar een hele tijd bij zitten kijken, wat een bedrijvigheid. De vrouwtjes druk met eitjes afzetten op de vegetatie onderwater, terwijl de mannetjes hun plekje verdedigden tegen indringers of te opdringerige buren.

Azuurwaterjuffer

Azuurwaterjuffer

Ook waren overal paringswielen te vinden van waterjuffers. blijft bijzonder om te zien. Een tafereel dat er om vraagt om te fotograferen en dat is vaak makkelijker gezegd dan gedaan. Bij zo'n overvloed aan libellen krijg je natuurlijk extra kansen en dus lukte het om een paar aardige opnamen te maken van deze juffers. Vraag me af, nu ik dit zo opschrijf, hoe ze bij de naam juffers komen, wie het weet mag het zeggen.
Hooibeestje
Icarusblauwtje mannetje

Icarusblauwtje vrouwtje eileggend
Kleine vuurvlinder
Distelvlinder
Rups van Sintjansvlinder

De hoeveelheid vlinders was niet heel groot, maar we zagen onder andere hooibeestjes, icarusblauwtjes, kleine vuurvlinders en een heel mooie distelvlinder. De vlinders waren zo midden op de dag en met dat warme weer natuurlijk optimaal opgewarmd en daardoor erg bedrijvig, zodat de fotografiemogelijkheden beperkt bleven. Leuk was ook de vondst van een rups van de Sintjansvlinder, die konden we ook even goed bekijken en binnenkort hoop ik de zwart/rode vlindertjes ook weer te kunnen fotograferen.

Margriet

Margriet

Zonnedauw

Zonnedauw met klein geaderd witje

Hoe verder op de dag hoe warmer het werd en daar waar we eerst nog wel konden profiteren van wat schaduw hier en daar, was later op de dag schaduw een schaars artikel geworden. We zagen ergens mooie margrieten, die we toch wel graag even wilden vastleggen, in de volle zon was dat een pittige bezigheid, zowel door de warmte als door de uitdaging zo'n witte bloem mooi te belichten.
Er stond ook nog zonnedauw op het programma en daar besloten we dat het mooi geweest was, het was doodgewoon te warm geworden en zoals je hebt kunnen zien hadden we ook al heel veel moois gezien. Ondanks te hoge temperaturen hadden we een heel fijne dag samen, Anita en Mirjam bedankt voor jullie gezellige aanwezigheid.





vrijdag 19 juni 2015

De paardenbloem

De paardenbloem is een heel gewone verschijning en kan hele velden geel kleuren. Juist dat uitbundige overvloedige geel maakt het wat mij betreft zo'n aantrekkelijk kruid. Natuurlijk is er na de bloei ook nog de bekende pluizenbol en niet te vergeten is de paardenbloem een bron van voedsel voor vele dieren en diertjes. Alle reden om maar eens weer een blog te wijden aan deze zonnige verschijning.




Zo'n gele bloem is prachtig, maar desondanks vind ik het een hele uitdaging om van een paardenbloem een fraaie opname te maken. Het mooie is dat je in een veld vol met paardenbloemen wel keuze hebt en veel variëren kunt met je standpunten. De resultaten zijn nog niet helemaal naar mijn zin, maar bovenstaande opnamen krijgen wel een plaatsje in deze blog.




Paardenbloemen worden ook veelvuldig bezocht door insecten. Zo kun je vaak volop bijtjes op paardenbloemen zien zitten om stuifmeel te verzamelen. Maar er zijn ook andere beestjes die soms even een tussenstop maken op een paardenbloem, zoals het bladhaantje hierboven, ik weet de naam niet zeker, het zou een elzenhaantje kunnen zijn. Het was even een mooi model zo boven op de knop van een paardenbloem.



Ook een veelkleurig Aziatisch lieveheersbeestje trof ik aan op een paarden bloem. Lieveheersbeestjes vind ik leuk en ik kan het nooit laten om daar toch even een foto van te maken. Soms zie ik van die prachtige opvliegende lieveheersbeestjes op de sociale media voorbij komen. Dat is natuurlijk wat ik ook graag zou maken, hierboven weer een poging. Nog niet helemaal hoe ik het wens, maar het komt in de richting.






Tot besluit nog even een aantal foto's van pluizenbollen, dat blijft leuk om daar wat mee te stoeien.
In dit geval heb ik wat geëxperimenteerd met de achtergronden. Bij de bovenste vind ik het leuk dat in de achtergrond bokehbubbles zitten die wel herhalingen van de pluizenbollen lijken te zijn.
De overige foto's laten steeds twee verschillende achtergronden zien bij eenzelfde pluizenbol, een ieder mag kiezen waar zijn of haar voorkeur naar uit gaat.
Wist je trouwens dat er vele soorten paardenbloemen zijn, kijk maar eens op deze blog voor meer informatie.

zaterdag 13 juni 2015

De tapuit

Een aantal weken geleden was ik in de gelegenheid om een tijdje te genieten van de aanwezigheid van een groepje tapuiten (Oenanthe oenanthe). Het gaat met veel vogelsoorten in Nederland niet al te best en de tapuit is daar zeker geen uitzondering op, in tegendeel het is een soort die dramatisch achteruit is gegaan.



Er zijn zijn nog maar een paar plekken in Nederland waar de tapuit tot broeden komt, namelijk in de duinen van Noord Holland en de Wadden en in het NP Drents -Friese Wold in het Aekingerzand. Er zijn diverse oorzaken waarom het slecht gaat met de tapuit als broedvogel, op de website van SOVON zijn diverse artikelen hierover te vinden, zoals dit artikel.
Gelukkig zie ik er ieder jaar nog wel een aantal die op doortrek zijn naar een geschikt broedgebied, mogelijk in het Aekingerzand of op de waddeneilanden.



De tapuiten kunnen mooi op een paaltje zitten en fraai afsteken tegen de achtergrond, maar je treft ze ook vaak op een akker en dan vallen ze een stuk minder op. Als je wat vaker een tapuit hebt gezien herken je hem vaak aan de opvallend witte buik, dat zie je al van verre. Zie je de vogel wat dichterbij dan zie je ook het kenmerkende zwarte masker van het mannetje en de witte wenkbrauwstreep, die zowel het mannetje als het vrouwtje heeft.






De mannetjes waren niet zo lang bereid om voor me te poseren en zaten al gauw buiten het bereik van mijn lens. Er was echter een vrouwtje tapuit dat geen enkele schroom had en die zo te zien een beetje aandacht wel leuk vond. Een parmantig vogeltje was het, dat er af en toe eens even goed voor ging staan en een klein vreugde dansje kon er ook nog wel af.
Je kunt op deze foto's goed zien dat het vrouwtje, niet dat zwarte masker heeft, maar wel de witte wenkbrauwstreep.




Het parmantige rechtop staan heeft de tapuit gemeen met meer leden uit de lijsterfamilie, zoals de roodborsttapuit en bijvoorbeeld de gekraagde roodstaart. Ik vind het leuk om op dat soort kenmerken te letten en het helpt je om in de goede richting te zoeken als je niet direct weet welke vogel je ziet.



Het was echt even genieten van de tapuiten en het is te hopen dat de inspanningen die gedaan worden om de tapuit hier in Nederland als broedvogel te behouden succesvol zullen zijn.
Op Terschelling is men bijvoorbeeld bezig met een project dat positieve resultaten lijkt op te leveren, wellicht blijft er door dergelijke projecten ook in de toekomst plaats voor de tapuit als broedvogel in Nederland.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...