zondag 14 september 2014

Een dag in fotohut HBN3

Net als vorig jaar ben ik begin september naar de fotohut in Lemele geweest. Op 4 september was het een prachtige dag met nog volop bloeiende hei.
Het is altijd afwachten als je de natuur in trekt wat je te zien zult krijgen en hoewel de situatie bij zo'n fotohut door het voeren en de aanwezigheid van water wel aantrekkelijker wordt gemaakt weet je ook hier niet hoe zo'n dag zal verlopen. Vol verwachting namen Ben, Harald en ik plaats in de fotohut, benieuwd wat de dag ons zou brengen.

jonge roodborst

koolmees

We bleken een dag te treffen waarbij de vogels enorm alert en schrikkerig waren. Bij het minste of geringste zochten ze een schutplaats op in de struiken. Dit gedrag duidde er op dat de sperwer actief was en in de buurt rond vloog. Het werd derhalve niet de vogelrijkdom waar we op hoopten maar er viel toch nog genoeg te beleven.
Zoals het juveniele roodborstje (Erithacus rubecula)dat mooi plaats nam op een oude tak met op de achtergrond het paars van de bloeiende hei. Het koolmeesje (Parus major) nam plaats op een takje bij de  heidestruiken en dat leverde zo ook een niet alledaags plaatje op. 

boompieper

boompieper

Net als vorig jaar was er ook nu weer een boompieper te bewonderen, vogels die je normaal gesproken niet zo makkelijk voor je lens krijgt, maar die bij deze fotohut mooi te fotograferen valt.
Hij kwam echt om eens even lekker te badderen en dat betekende dat hij er daarna niet op zijn fraaist opstond met zijn natte verenpakje,  maar dat werd gecompenseerd door de mooie achtergrond en de vogel poseerde wel even fraai. Ook een echte uitdaging trouwens om mooie badderfoto's te maken, gelukkig hadden we door het heldere weer snelle sluitertijden.

Jonge grote bonte specht

jonge grote bonte specht

Grote bonte spechten zijn altijd leuk en als ze in de omgeving voorkomen, weten ze vaak een plek als deze wel te waarderen. Maar ook de spechten waren erg op hun hoede en alleen deze jonge grote bonte specht liet zich aan het begin van de dag een aantal keren even zien. Het was echter lang genoeg om even een paar foto's van te maken. Ik vind het prachtige vogels en geniet altijd weer van hun gedrag en het blijft leuk om er mooie foto's van te proberen te maken en gewoon te kijken wat ze allemaal aan het doen zijn.

Winterkoninkje
Tjiftjaf

Spechten heb je op dit soort plekken soms beeldvullend in beeld, dat is heel anders bij kleine vogeltjes als het winterkoninkje (Trolodytes troglodytes) en de tjiftjaf (Phylloscopus collybita) . Het winterkoninkje zat eigenlijk te ver weg maar ik ben al blij er weer eens een te hebben vastgelegd dus hij mag ook in de blog, de tjiftjaf kwam wat dichterbij en was daardoor ook mooier vast te leggen.

Matkop

Pimpelmees

Pimpelmees

Het water bij een fotohut heeft grote aantrekkingskracht op de vogels. Soms komen ze alleen om te drinken en dikwijls komen ze ook een bad nemen. Het water biedt zo voor fotografen ook mooie mogelijkheden om bijvoorbeeld foto's te maken met weerspiegelingen. Zelf ben ik ook erg tevreden over de onderduikende pimpelmees, met het mooie lijnenspel. Het rustige weer zorgde voor prachtige heldere spiegelbeelden, sommige foto's zou je zo op de kop kunnen zetten.

Fitis

Koolmees

Bij een fotohut heb je natuurlijk een min of meer vaste setting waarin je fotografeert, dat betekent dat je vaak aan een foto al kunt zien waar die gemaakt is. Ondanks zo'n setting zijn de omstandigheden natuurlijk wel steeds weer anders, door verschillend licht en nu ook doordat de hei bloeide. Bij bovenstaande foto's vind ik de paarse kleur van de hei een mooie toevoeging geven aan de foto's.

Vouwtje bonte vliegenvanger

jonge roodborst

Het voordeel van een vaste setting is natuurlijk dat je je op bepaalde punten kunt richten en vogeltjes kunt proberen te verleiden naar een bepaalde plek te komen door daar wat lekkers te verstoppen.
Zo kun je op hetzelfde stammetje verschillende vogeltjes vastleggen. De roodborst kwam regelmatig even langs, het vrouwtje bonte vliegenvanger (Ficedula hypoleuca) bracht echter maar een keer een flitsbezoekje, waar ik alleen bovenstaande foto aan overhield, maar ik ben er toch wel blij mee want zo vaak heb ik geen bonte vliegenvanger voor mijn lens.

Buizerd

Buizerd

Door het alerte en schrikkerige gedrag van de kleinere vogeltjes letten we ook zelf extra op de eventuele aanwezigheid van roofvogels. Sperwer en Havik waren er door voorgangers gezien en daar hoopten wij natuurlijk ook op. Toch onverwacht zat er plots een jonge Buizerd op de kale boom, prachtig open in beeld met een mooie scherpe blik de omgeving te bekijken. Zo dichtbij dat ik de camera moest kantelen om hem helemaal in beeld te krijgen. Deze ontmoeting zorgde voor nog minder frequent bezoek bij de hut, maar alle drie waren we toch wel heel blij met deze gast. Later op de  dag kwam ook een vrouwtje sperwer nog langs vliegen, maar dat was te kort om foto's van te maken.

Links een mannetje vink en rechts een jonge roodborst

De Buizerd was deze dag toch wel een van de toppers. Vorig jaar waren dat de kruisbekken, die zich deze dag helaas niet lieten zien, daar had ik wel een beetje op gehoopt, maar ja het blijft natuur en dus onvoorspelbaar. Er waren wel vinken, putters en heel even een paar appelvinken, maar die komen in een volgend blog aan de beurt.
Hier alvast een vink die een duel aanging met de jonge roodborst, die het veld moest ruimen voor het agressieve vinken mannetje.



zaterdag 6 september 2014

Genieten van roodborsttapuiten

Roodborsttapuiten (saxicola rubicola) komen hoofdzakelijk in Nederland als broedvogel en zijn hier te vinden van maart tot oktober. Een enkeling zal hier ook de winter doorbrengen, maar de meesten verlaten ons land om de winter door te brengen in meer zuidelijk gelegen gebieden.
Er is nu dus nog even te genieten van deze mooie vogelsoort.

Roodborsttapuit man

Roodborsttapuit vrouw

Roodborsttapuit vrouw met rups voor haar jongen

Drenthe is een van de gebieden in Nederland waar de roodborsttapuit zich blijkbaar goed thuis voelt en waar een deel van deze vogels ieder jaar naar toe trekt om er te broeden en hun jongen groot te brengen. Roodborsttapuiten houden van open gebieden met hier en daar wat struiken en boompjes en ook zie je ze vaak in heidegebieden. Ik vind het prachtige vogeltjes, met name de mannetjes met hun zwarte op en oranjerode buik. De vrouwtjes zijn een stuk onopvallender en zijn bruin van kleur. Ze zijn familie van onder andere de roodborst (Erithacus rubecula) en als je er goed op let kun je ook wel zien dat ze hetzelfde parmantige en soms wat verhitte gedrag hebben.

Roodborsttapuit man

Roodborsttapuit man 

Hoewel roodborsttapuiten op diverse plekken in de provincie wel tegen kom vind ik het toch vaak lastig om er mooie opnamen van te maken. Het zijn maar kleine vogeltjes dus moet je er toch relatief dicht bij in de buurt kunnen komen om ze mooi in beeld te brengen. Maar helaas willen ze daar vaak helemaal niet aan meewerken en blijven dan net buiten een goed bereik van de camera.

Roodborsttapuit man

Roodborsttapuit man

Een extra punt van aandacht bij de mannetjes is ook het zwarte oogje dat je natuurlijk wel graag zichtbaar wil hebben, maar dat vaak verdwijnt in het zwart van zijn kop.
Het is daarom belangrijk om goed te kijken of je een lichtje in het oogje kunt vastleggen door goed te kijken in welke houding het licht mooi op het oogje schijnt.

Roodborsttapuit man

Roodborsttapuit man

Tja en dan zit zo'n vogeltje een beetje op een acceptabele afstand, schijnt er af en toe een mooi lichtje in het oog, maar dan wil je ook graag nog een beetje een leuke entourage.
Zo'n hek als op de allereerste foto vind ik eigenlijk niet echt mooi en een koordje of draadje heeft ook niet echt mijn voorkeur. Maar ja het beestje kiest zelf zijn zitplaats en ik moet er gewoon genoegen mee nemen. Als het een paaltje is met draadhouders er aan die nog groter zijn dan het vogeltje zelf kun je wel heel goed zien hoe klein de roodborsttapuit is.

Roodborsttapuit man

Roodborsttapuit man

Heel soms doet zo'n vogeltje precies wat je wenst en zit hij op een mooie natuurlijke plek.
Zo had ik dit vogeltje al lange tijd in mijn gedachten en opeens kreeg is het op een presenteerblaadje aangeboden. Goed licht, een sierlijke zuring als zitplaats, geen storende elementen in de omgeving.
Ik ben er blij mee en ik zal dit jaar wel niet zo heel veel kansen meer krijgen om nog nieuwe opnamen te maken want weldra zullen ze wel aanstalten gaan maken om naar het zuiden te gaan trekken.



zondag 31 augustus 2014

Bloeiende hei en Hollandse wolkenluchten

Augustus is de maand van de bloeiende hei. Ik vind heidelandschappen in ieder jaargetijde mooi, maar als de heide bloeit is dat toch wel het hoogtepunt. Niet overal is de hei trouwens even uitbundig in bloei dit jaar, want her en der heeft het heidehaantje de hei ernstig aangetast.

Brunstingerplassen

Brunstingerplassen

Brunstingerplassen

Op 24 augustus heb ik twee natuurgebiedjes bezocht voor de bloeiende hei. Allereerst de Brunstingerplassen, een klein natuurterrein in het hart van Drenthe. Niet groot, maar mooi om even doorheen te struinen. Leuk door het wat glooiende terrein en een aantal vennen. Er lopen schapen en wat runderen om het terrein te begrazen. Hier en daar is het behoorlijk begroeid met grassen dus er is wel werk aan de winkel voor de dieren.

Brunstingerplassen

Brunstingerplassen

Maar er waren ook mooie pollen prachtig paarse hei te vinden, die met recht paarse pracht genoemd mag worden. Samen met de imposante wolkenluchten was dat een uitnodigend landschap om eens even wat leuke opnamen van proberen te maken. Het was al weer een tijdje geleden dat ik me met landschapsfotografie had bezig gehouden, de hoogste tijd dus om daar verandering in te brengen. Het was midden op de dag, dus geen ideaal licht, maar mooi om even wat met grijsverloopfilters te experimenteren.

Terhorsterzand
Terhorsterzand

Terhorsterzand

Het Terhorsterzand is ook een prachtig natuurgebied om te bezoeken als de hei bloeit. Het is een gebied waar heel veel jeneverbessen en vliegdennen staan, die het terrein sieren en een mooie combinatie vormen met de paarse hei. Het is een stukje natuur dat ik regelmatig bezoek en eigenlijk is het in alle jaargetijden de moeite waard om er even een heerlijke wandeling te maken.

Terhorsterzand
Terhorsterzand

Terhorsterzand

Helaas heeft de hei op het Terhorsterzand dit jaar behoorlijk te lijden onder de heidehaantjes, gezien de grote hoeveelheden bruine plekken in de heidevelden. Heidehaantjes en hun larven doen zich te goed aan de bladeren van de struikhei en in sommige jaren kunnen ze echt massaal aanwezig zijn en dat lijkt ook nu het geval te zijn zie ook de informatie in dit natuurbericht.
Op bovenstaande foto's is te zien hoe bruin de hei is en dat er slechts hier en daar nog een mooie paarse struikhei staat.
Desalniettemin vond ik de omgeving met de dreigende wolkenpartijen toch nog wel fotogeniek genoeg en het is natuurlijk ook interessant om te laten zien welke schade zulke kleine kevertjes kunnen aanrichten als ze met velen zijn.


zondag 24 augustus 2014

Kleine beestjes bij de Blinkerd

Al weer een tijdje geleden, om precies te zijn op 26 juli was ik op stap met mijn macrolens. Lekker struinen langs de planten op zoek naar beestjes. Ik leg dan in een paar uur amper afstanden af, maar speur naar alle beestjes die ik maar kan tegenkomen. Leuk om te kijken wat die beestjes allemaal doen en ook mooi om te proberen daar weer fraaie opnamen van te maken.

bruine winterjuffer

bruine winterjuffer

Het is altijd fijn als je tijdens zo'n struintocht verrassingen tegen komt. Zo'n onverwacht cadeautje was in dit geval een bruine winterjuffer (Sympecma fusca) een soort die in Drenthe zeldzaam is.
Bijzonder aan deze juffer is dat hij als volwassen dier overwintert en dus niet als larve.
Je ziet dat hij heel goede schutkleur heeft en je kunt je voorstellen dat die kleuren in de winter een nog betere camouflage geven.

vrouwtje grote keizerlibel legt eitjes 

Vrouwtje grote keizerlibel legt eitjes 

Een vrouwtje grote keizerlibel (Anax imperator) was druk bezig om eitjes te leggen. Helaas deed ze dat aan de overzijde van het beekje waar ik was, dus de afstand was wat groot. Toch wil ik deze foto's even laten zien. Ik vind het zelf altijd weer bijzonder om te zien hoe zo'n diertje noeste arbeid verricht om haar eitjes een goede plek te geven op de waterplanten. Zoals te zien is verdwijnt ze daarbij af en toe met haar achterlijf vrijwel geheel onder water.

paringswiel van lantaarntjes

Paringswiel van bloedrode heidelibellen

Paringswiel van koraaljuffers

tandem van watersnuffels, waarvan het vrouwtje eitjes aan het leggen is

De enige taak van libellen en waterjuffers is het zorgen voor nageslacht en daar zie je ze dan ook voortdurend mee bezig. Mannetjes verdrijven rivalen uit hun territorium, er wordt volop gepaard en zoals hier boven ook te zien is eitjes gelegd. Watersnuffels doen dat weer anders dan grote keizerlibellen, want mannetje en vrouwtje blijven na de paring een tandemvormen terwijl het vrouwtje eitjes legt. Bij de grote keizerlibellen is het mannetje overigens wel in de buurt als het vrouwtje eitjes legt en scheert over het water om rivalen bij haar vandaan te houden.

vrouwtje gewone regendaas

een roofvlieg slobbert een prooi leeg

Er waren naast libellen ook andere insecten, zoals bijvoorbeeld de gewone regendaas (Haematopota pluvialis) een insectensoort die in de volksmond vaak steekvlieg wordt genoemd. De regendaas heeft geen goede reputatie bij mensen en dat komt vooral door het vrouwtje dat met haar steeksnuit pijnlijk steekt en bloed komt halen bij mensen. Ze zijn wel heel fotogeniek met hun prachtig gekleurde ogen, maar ik vind ze wel behoorlijk hinderlijk.
Roofvliegen zien er indrukwekkend uit, maar zij zijn niet geĂ¯nteresseerd in mensen. Roofvliegen vergrijpen zich aan andere vliegen waar ze met hun steeksnuit een stofje inbrengen zodat ze de inhoud van hun prooi lekker als een milkshake kunnen opgezuigen.

lantaarntje met prooi

lantaarntje met prooi

Over eten gesproken, er worden heel wat beestjes opgegeten door andere beestjes, de dierenwereld is echt geen vegetarische wereld. Bovenstaande juffers, lantaarntjes, deden zich ook te goed aan vliegen.
Grappig dat de bovenste zich met zijn prooi trachtte te verstoppen achter het grassprietje.
De onderste was zo druk met zijn maaltijd dat het hem blijkbaar niet interesseerde dat ik in de buurt was.

vrouwtje grote groene sabelsprinkhaan

vrouwtje grote groene sabelsprinkhaan

Sprinkhanen vind ik ook erg mooi en leuk om te fotograferen. Het zijn prachtige diertjes met heel bijzondere vormen en details en dat kun je toch eigenlijk pas echt goed zien als je er macrofoto's van maakt. Libellen houden goed in de gaten en net als libellen proberen ze het liefst ergen achter weg te kruipen. Dat wegkruipen lukte deze grote groene sabelsprinkhaan dame niet, maar volgens mij hield ze haar pootje voor haar ogen zodat ze mij niet kon zien.



Tot besluit nog een vrouwtje steenrode heidelibel die wel even wilde poseren. Ik ben zelf wel content met deze foto's, ik vind de achtergrond mooi passen bij de geelgekleurde libel.
Zo heb ik me een aantal uurtjes bijzonder vermaakt met al die kleine beestjes, mooi is dat om rustig die diertjes op je gemak te bekijken en er onderwijl mooie opnamen van proberen te maken.






Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...